نزگول

از دانشنامه والیمار

پرش به: ناوبری, جستجو
نزگول
قلمروهاآنگمار، دول گولدور، میناس مورگول
زبان‌هازبان سیاه، وسترون
قد متوسطهم‌قد دیگر انسان‌ها
خصوصیاتبدون ظاهر فیزیکی
طول عمربی‌پایان
اعضاپادشاه جادوپیشه آنگمار، خامول
«استرایدر با صدایی آهسته گفت، آن‌ها از موردور می آیند. از موردور بارلی‌من، می دانی که آنجا کجاست.»
-یاران حلقه، استرایدر

نزگول (به زبان انگلیسی: Nazgûl) (در زبان سیاه به معنی اشباح حلقه)، که به نُه سوار و سواران سیاه هم مشهورند، مخوف‌ترین خادمان سائورون در سرزمین میانه بودند. آن‌ها نُه مرد بودند که در مقابل قدرت سائورون به زانو در آمده و تبدیل به شبح‌هایی تقریبا جاودان شدند، که به قدرت حلقه یگانه وابسته بودند.

فهرست مندرجات

اشباح حلقه

در دوران دوم نزگول به قدرتمند‌ترین خادمان سائورون تبدیل شدند. آن‌ها زمانی انسان فانی بودند، سه تن از اربابان بزرگ نومه‌نوری، و شش نفر دیگر که چیز زیادی در مورد هویت‌شان گفته نشده است. سائورون به هر کدام از آنان یکی از نُه حلقهٔ قدرت را داد و هفت حلقه دیگر هم به دورف‌ها، اما کله‌بریمبور سه حلقه‌ی جدا برای الف‌ها ساخت که با نیروی شریرانهٔ سائورون آلوده نشده بود. نقشهٔ سائورون این بود که صاحبان این حلقه‌ها را توسط حلقه‌ای که خودش در خفا ساخت، تحت اختیار خود بگیرد، اما فقط صاحبان نُه حلقه‌ی انسان‌ها کاملا تحت نیروی او قرار گرفتند:

« «آنان که نُه حلقه را به کار بردند، در روزگار خود توانا بودند، شاهان و جادوگران و سلحشوران باستانی. افتخار و ثروت بی‌کران به دست آوردند، اما همین مایهٔ تباهی‌شان گشت. چنان که پیدا بود عمر بی‌پایان داشتند، اما این عمر برای آنان تحمل ناپذیر شده بود. در روز روشن بی آن‌که چشمی در جهان آنان را ببیند به این سو و آن سو می رفتند، و چیزهای نادیدنی در منظر جهان‌های نامرئی برای آدمیان را می دیدند؛ و یک به یک دیر یا زود، بنا به توان ذات خود و بنا به نیت نیک یا پلیدشان در آغاز، اسیر حلقهٔ دست‌شان شدند که زیر سیطرهٔ حلقهٔ یگانه و متعلق به سائورون بود. و تا ابد نامرئی گشتند، مگر در نظر کسی که حلقهٔ حاکم را به دست می کرد و وارد قلمرو سایه‌ها می‌شد. آنان نزگول بودند، اشباح حلقه، مخوف‌ترین خادمان دشمن؛ تاریکی با آنان همراه بود، و با صدای مردگان فریاد سر می دادند.»  »

طولی نکشید که این حلقه‌ها حاملانشان را تباه کردند، و به آن‌ها طول عمری فراتر از عمر معمولی‌شان دادند. از بعضی قسمت‌های داستان می توان حدس زد که نزگول دائما حلقه‌هایشان را به دست داشته‌اند، اما برخی هم معتقدند این حلقه‌ها پیش سائورون نگه‌داری می شده‌. هنگامی که گندالف اولین بار ماجرای حلقه‌های قدرت را برای فرودو بگینز شرح داد، او گفت، «آن نُه حلقه را پیش خودش جمع کرده، و همینطور آن هفت حلقه را، و یا تعدادی از آن‌ها نابود شده است، حلقه‌های سه‌گانه هنوز مخفی هستند.» گالادریل هم به فرودو می گوید، «تو چشم کسی را دیدی که هفت و نُه حلقه را نزد خود دارد.» با این حال گندالف در شورای الروند می گوید، «نه حلقه‌ای که نزگول آن‌ها را نگه می دارند.»

ظاهر، سلاح‌ها و قدرت‌ها

اشباح حلقه در چهره‌های واقعی‌شان، هنگام حمله به فرودو بگینز - اثر تد ناسمیت

نزگول برای مدتی طولانی حلقه‌هایشان را به‌دست کردند و شکل جسمانی آن‌ها کم‌کم محو شد تا اینکه بطور کامل در دید فانی‌ها ناپدید گشتند. هنگام یورش به میناس تیریت، شاه نزگول، پادشاه جادوپیشه آنگمار باشلق خود را عقب می‌زند تا تاجش را نمایان سازد، اما فقط یک تاج دیده می‌شود و سرش نامرئی است. زمانی که فرودو حلقه را در دستش می کند، آن‌ها را در چهره‌هایی رنگ پریده می بیند، پوشیده در رداهای سفید، با خودی بر سرشان و دست‌هایی نحیف و فرسوده.

آن‌ها مسلح به شمشیرهای پولادین بودند، و ویچ‌کینگ تیغ مورگول را نیز همراه داشت، تیغی که قربانی‌اش را به یک شبح تبدیل می کرد. هنگام نبرد دشت پله‌نور، ویچ‌کینگ شمشیری بلند و رنگ‌پریده در دست داشت، و از یک گرز در مقابل ائووین استفاده کرد. ویچ‌کینگ به جادوی سیاه هم مسلط بود، و توسط آن دروازه‌های میناس تیریت را در هم شکست. تالکین در مورد نزگول می گوید «...سلاح اصلی آن‌ها دهشت بود. و این سلاح هنگامی که آن‌ها پوششی نداشتند و نامرئی بودند قدرت می گرفت؛ و این ترس باز هم بیشتر می‌شد، زمانی که تمام آن‌ها کنار هم بودند.» آن‌ها از خودشان رایحه‌ای از وحشت تراوش می کردند:

« «نزگول دوباره آمدند... مانند کرکس‌هایی که به انتظار شکمی سیر از گوشت مردی محکوم به مرگ‌اند. خارج از دید و تیررس پرواز می‌کردند، و با این حال همیشه حضور داشتند و صدای مرگبارشان هوا را می شکافت. با هر فریاد جدید، حضور آن‌ها به جای آن‌که تحمل پذیرتر شود، تحمل‌ناپذیر می‌شد. سرانجام حتی مردان قوی‌دل هنگامی که تهدیدِ پنهان از بالای سرشان می گذشت خود را بر زمین می انداختند، یا به حال ایستاده سلاح از دست ناتوان فرو می‌هشتند و در این حال نوعی تاریکی بر دلشان سایه می انداخت و دیگر به جنگ نمی‌اندیشیدند، و فقط در فکر خزیدن و پنهان شدن و مرگ بودند.»  »

کسانی که با یکی از نزگول تماس داشتند یا برای مدت زیادی با آن‌ رویارو می شدند، دچار بی‌هوشی می شدند و کابوس می دیدند، این تاثیر رویارویی با آن‌ها به «نفس سیاه» مشهور بود. آراگورن از آتلاس برای مداوای قربانیان نفس سیاه، که شامل فرودو، فارامیر، ائووین و مری می‌شدند، استفاده کرد.

تاریخچه

نزگول برای اولین بار در حدود سال ۲۲۵۱ دوران دوم، کمتر از سه قرن بعد از ساخته شدن حلقه، دیده شدند و خیلی زود به خادمان اصلی سائورون تبدیل گشتند. آن‌ها بعد از اولین سقوط سائورون در نبرد آخرین اتحاد، پراکنده شدند، اما بخاطر نابود نشدن حلقه یگانه، آن‌ها هم جان سالم بدر بردند.

زمانی که ویچ‌کینگ نیروهای سائورون را بر علیه سه قلمرو جدا افتادهٔ آرنور: آرت‌اداین، رودآئور و کاردولان رهبری می کرد، آن‌ها دوباره پدیدار شدند. او موفق شد هر سه قلمرو را نابود سازد، اما در سال ۱۹۷۵ شکست خورد و به موردور بازگشت. در آنجا او همراه دیگر نزگول، برای بازگشت سائورون به قلمرو اصلی‌اش، آماده شدند.

در سال ۲۰۰۰، نزگول میناس ایتیل را محاصره و بعد از دو سال آن را تصرف کردند و پلانتیر آن برج را برای فرمانروای تاریکی بردند. شهر از آن پس «میناس مورگول»، دژ نزگول نام گرفت. در سال ۲۹۴۲ سائورون به موردور بازگشت و وجودش را در سال ۲۹۵۱ برای همه آشکار ساخت. دو یا سه تن از نزگول به دول گولدور، قلعهٔ سائورون در سیاه‌بیشه، فرستاده شدند تا در آنجا بمانند.

نزگول سوار بر فل‌بیست

در سال ۳۰۱۷ سائورون از حرف‌های گالوم، دریافت که حلقه در دست «بگینز اهل شایر» است. سائورون پیدا کردن حلقه را به نزگول سپرد. زمانی که نزگول دوباره در «غرب رودخانه» ظاهر شدند، سوار بر اسب‌هایی سیاه بودند، اسب‌هایی که در موردور پرورانده یا تربیت شده بودند، تا دهشت سواران خود را تاب بیاورند. آن‌ها دریافتند که حلقه به وارث بیلبو، فرودو داده شده. پنج تن از آنان به فرودو و گروهش در ودرتاپ یورش بردند، و طی این حمله ویچ‌کینگ تیغ مورگول را در شانهٔ فرودو فرو کرد، و تکه‌ای از تیغ را در بدن هابیت باقی گذاشت. زمانی که آب‌های رودخانه بروینن هر نُه تن آن‌ها را شست و برد، اسب‌هایشان غرق شدند، و اشباح حلقه ناچار به موردور بازگشتند تا تجدید قوا کنند.

در ۳۰۱۸ نُه همراه مشهور به یاران حلقه، بعنوان «نُه رَهرو»، در ضدیت با «نُه سوار» (نزگول)، ریوندل را ترک کردند. نزگول بعدها دوباره ظاهر شدند، در حالی که سوار بر موجودات پرنده مخوفی بودند، و آن‌ها از آن پس سایهٔ بالدار نام گرفتند.

در نبرد دشت پله‌نور ویچ‌کینگ توسط ائووین و مری مغلوب شد: مری با یک شمشیر وسترنس افسونی که تار و پود او را به هم متصل می کرد از بین برد، و ائووین شمشیرش را بین تاج و بالاپوش او فرو کرد. بدین‌گونه ویچ‌کینگ توسط یک زن و یک هابیت از پای در آمد، و پیشگویی‌ای که در مورد او می گفت «او به دست هیچ مردی کشته نخواهد شد»، به وقوع پیوست. هر دو سلاحی که باعث نابودی او شدند، از بین رفتند، و مری و ائووین هم دچار نفس سیاه شدند.

باقیماندهٔ نزگول هنگام نبرد دروازه سیاه، به ارتش غرب حمله‌ور شدند. هنگامی که فرودو حلقه را در آتش کوه هلاکت می انداخت، سائورون به هشت نزگول فرمان داد تا سراغ فرودو بروند. اما آن‌ها خیلی دیر رسیدند: حلقه داخل شکاف‌های هلاکت افتاده بود، و نزگول هم با نابودی آن، از بین رفتند.

نام‌ها و لقب‌ها

نزگول در کوئینا، اولایری نامیده می‌شدند.

زمانی که آن‌ها بر فل‌بیست سوار می شدند، به سواران مهیب، بال‌های سیاه و سایه‌های بالدار نیز مشهور بودند. از دیگر نام‌های آن‌ها می توان به سایه‌ها، خادمان سائورون، نُه تن، و خادمان ارباب حلقه‌ها اشاره کرد.

ائووین هنگام رویارویی با ویچ‌کینگ، او را «دویمرلایک» خواند، که در زبان مردم روهان به معنی «شبح» است.

تنها نام دو تن از نزگول گفته شده است. فرمانروای آنان، پادشاه جادوپیشه آنگمار بود، و بعد از او خامول، «ایسترلینگ سیاه» یا «سایه‌ی شرق»، بالاترین مقام را داشت. تالکین اشاره کرده که سه تن از آن‌ها ارباب‌های بزرگ نومه‌نوری بوده‌اند؛ ویچ‌کینگ یکی از نومه‌نوری های اصیل و خامول از بزرگان ایسترلینگ است.

نام آن‌ها در زبان سیاه، از دو کلمه نزگ (حلقه) و گول تشکیل شده و بطور ساده به معنی «شبح حلقه» است. کلمه نزگول هم به شکل مفرد و هم جمع به کار برده می شود.

منابع

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Nazgul»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۱۸ سپتامبر ۲۰۱۰).
ابزارهای شخصی
زبان‌های دیگر