لیندون

از دانشنامه والیمار

پرش به: ناوبری, جستجو
لیندون
اطلاعات سیاسی
وجه تسمیهسرزمین موسیقی
نوع حکومتسلطنتی
رهبرگیل-گالاد ، کیردان
اطلاعات اجتماعی
زبان‌هاسینداری
مکانغرب اریادور
جمعیتاکثراً الف‌های برین
اطلاعات تاریخی
ایجاد شده توسطآن دسته از نولدور و سیندار که در سرزمین میانه درنگ کردند.
تاریخ تاسیس۱ دوران دوم
تاریخ ازهم پاشیدناحتمالاً دوران چهارم

لیندون (به زبان انگلیسی: Lindon) تنها فرمانروایی الدار در سرزمین میانه بود که بیش از بقیه قلمروها عمر کرد و در دوران دوم از قدرتمندترین آنها به حساب می‌آمد. در اوج قدرتش، گیل-گالاد پادشاه برین نولدور آنرا رهبری می‌کرد و قدرتمندترین دشمن سائورون در سرزمین میانه در دوران دوم به حساب می‌آمد. این قلمرو تا اواخر دوران سوم پابرجا ماند، هرچند از جاه و جبروت آن کاسته شده بود. بندرگاه خاکستری در آن قرار داشت، جاییکه الف‌ها و البته حاملان حلقه از آنجا به سمت سرزمین خجسته بادبان کشیدند. این سرزمین در غرب اریادور واقع شده بود و غربی ترین قلمرو در سرزمین میانه به حساب می‌آمد. خلیج لون این سرزمین را به دو قسمت فورلیندون (لیندون شمالی) و هارلیندون (لیندون جنوبی) تقسیم کرده بود.

فهرست مندرجات

توصیف

لیندون را می‌توان باقی مانده اوسیریاند و تمام آنچه که از شبه جزیره بلریاند پس از نبرد خشم باز مانده بود دانست. پس از نابودی بلریاند، قلمرو لیندون شامل تمام سرزمین‌های غرب کوهستان آبی و شرق دریای بزرگ در شمال سرزمین میانه می‌شد. خلیج لون این سرزمین را به دو بخش فورلیندون و هارلیندون تقسیم می‌کرد. بندرگاه خاکستری (میتلوند) در دهانه رودخانه لون واقع شده بود. از طریق شکافی در کوهستان آبی، سرزمین اریادور در شرق گسترانیده شده و در جنوب شرقی آن نیز شایر قرار داشت. به سمت غرب که برویم پادشاه اره‌گیون در پای کوهستان مه واقع شده‌است. کوهستان، به خصوص قسمتی از آن که در اواخر دوران اول به زیر آب رفت، بخشی از مرزهای شرقی این سرزمین را تشکیل می‌داد. در منتهی الیه شمال، لیندون به کوه‌هایی می‌رسید که لون کوچک نام داشتند. در شمال آن مرز قلمرو دورف‌ها یعنی بله‌گوست قرار داشت. در اواخر دوران دوم، فرمانروایی آرنور توسط الندیل در شمال شرقی لیندون تأسیس شد.

گفته شده‌است که سرزمین لیندون سرزمینی پر آب و سبز بوده‌است، بطوریکه جنگل‌های پردرخت آن دامنه‌های کوهستان آبی را زینت بخشیده بود.


تاریخچه

دوران اول

نام لیندون برای اولین بار توسط الف‌های تبعیدی نولدور خطاب به منطقه اوسیریاند استفاده شد.

لیندون تنها بخش از بلریاند می‌باشد که پس از نبرد خشم سالم ماند در حالیکه بقیه شبه جزیره به طور کامل به زیر آب رفت. با این وجود، بله‌گائر یا دریای بزرگ کوهستان را شکافت و خلیج لون را شکل داد.

دوران دوم: فرمانروایی گیل-گالاد

پس از نبرد خشم، آن دسته از الف‌هایی که به دنبال پناهگاهی در کنار ساحل دریا بودند به دهانه‌های رودخانه سیریون رسیدند و به طور کامل به این منطقه که در شمال غربی سرزمین میانه قرار داشت نقل مکان کردند. در این منطقه بود که آنان در سال ۱ دوران دوم سرزمین لیندون را پایه نهادند. در شمال که فورلیندون قرار داشت، گیل-گالاد بر بخش اعظمی از الف‌های نولدور حکومت می‌کرد. در جنوب نیز که هارلیندون واقع بود، کله‌بورن رهبری بسیاری از الف‌های سیندار و الف‌های سبز باقیمانده از بلریاند را بر عهده داشت. در بندرگاه خاکستری نیز کیردان کشتی‌ساز ارباب بخش عمده‌ای از کشتی‌سازان تله‌ری و نیز عده‌ای از سیندار بود. الف‌ها اکنون از این مسأله شادمان بودند که تهدید مورگوت به طور کامل از بین رفته‌است و لیندون تبدیل به فرمانروایی صلح و آرامش شد. الف‌های لیندون همچنین رابطه‌ای دوستانه با آن دسته از انسان‌هایی که در غرب کوهستان مه زندگی می‌کردند و به طور مستقیم به تبار خاندان ماراخ منتسب بودند برقرار کردند.

در اوائل قرن ششم دوران دوم، اولین کشتی‌های نومه‌نور به سرزمین میانه بازگشتند. وئانتور، پدر زن تار-منلدور فرماندهی هیئت اعزامی به این سرزمین را بر عهده داشت. بعدها وی همراه با آلداریون، نوه و وارث سریرش، و نیز عده‌ای از نومه‌نوریان به سرزمین میانه بازگشت و از سوی گیل-گالاد و مردمش به گرمی مورد استقبال قرار گرفت. از آن پس تار-آلداریون به عنوان ششمین پادشاه نومه‌نور به طور مکرر به لیندون و سرزمین‌های اطرافش سفر می‌کرد. کیردان از فنون کشتی سازی درسهای بسیاری به دریانوردان نومه‌نور داد. پس از سلطنت آلداریون، ارتباط نومه‌نور با لیندون برای چند صد سال به حداقل رسید، هر چند دوستی آنان پابرجا ماند.

در قرن دوازدهم، سائورون در هیئت آناتار و با نام "ارباب هبه‌ها" سعی در آلودگی و فریفتن مردم لیندون داشت. حال قدرت وی پس از شکست اربابش مورگوت احیا شده بود و سعی در اغوای قدرتمندترین فرمانروایی‌های الفی باقیمانده در سرزمین میانه را داشت. اما گیل-گالاد او را منکر شد، هر چند با کمک شورای الروند، او توانست در فورلیندون باقی بماند. اگرچه آنان از هویت واقعی آناتار در آن زمان اطلاعی نداشتند، اما اربابان خردمند لیندون روحی پلید را آناتار پیش بینی می‌کردند. سپس سائورون توجه اش را به اره‌گیون معتوف ساخت، تا اینکه سرانجام توانست به فرمانروایی کله‌بریمبور حمله ببرد.

پس از اینکه سائورون حلقه یگانه را در اوائل قرن شانزدهم ساخت، آشکارا جنگ بر علیه فرمانروایی الف‌ها را اعلام کرد و هدف خود را بازپس گیری حلقه‌های قدرتی می‌دانست که از دیدگان او پنهان و در اختیار الف‌ها بود. لیندون سپاه کوچکی را برای کمک به اره‌گیون به سمت شرق گسیل داشت، اما نیروهای سائورون ارتش ترکیبی الف‌ها را شکست داد. سپاهیان وی به اره‌گیون هجوم برده و تا مرزهای لیندون نیز پیشروی کردند. در آنجا، ارتش باقیمانده گیل-گالاد در مقابل سائورون رو به شکست گذاشتند تا اینکه ارتش عظیمی که از سوی تار-میناستیر پادشاه نومه‌نوریان و رهبری کیریاتان پسر وی، برای کمک به الف‌ها آمده بودند، سرنوشت نبرد را به طور کل تغییر دادند. با کمک نومه‌نوریان که اولین مشارکت خود در نبردهای سرزمین میانه را تجربه می‌کردند، لیندون آزاد شده و نیروهای سائورون شکست سنگینی خوردند. سائورون به موردور بازگشته و توجه خود را معطوف نابودی نومه‌نور ساخت.

در سال ۳۳۱۹ دوران دوم، نومه‌نور نابود شد، و الندیل و مؤمنان باقیمانده نومه‌نوری در سواحل سرزمین میانه لنگر انداختند. الندیل فرمانروایی شمالی آرنور را بنیان نهاده و بر فرمانروایی جنوبی گاندور نیز حکومت کرد. وی دوستی نزدیکی با گیل-گالاد برقرار کرد و آن دو خود را در مقابل تهدیدهای بالقوه‌ای که از سوی سائورون بر می‌خواست آماده کردند.

نبرد آخرین اتحاد در سال ۳۴۳۴ دوران دوم آغاز شد و الف‌های لیندون تحت رهبری گیل-گالاد ستون فقرات ارتش الف‌ها را تشکیل می‌دادند. پناهنگان نومه‌نوری الندیل نیز در کنار دون‌اداین‌هایی که پیش از نابودی نومه‌نور به سرزمین میانه نقل مکان کرده بودند، در کنار ارتش گیل-گالاد صف آرایی نمودند. سرانجام این ارتش عظیم برج تاریک سائورون را محاصره کرده و سائورون را مجبور کردند که خود به میدان نبرد بیاید. وی گیل-گالاد و الندیل را از پای در آورد اما ایسیلدور پسر الندیل انگشت وی را قطع کرده و حلقه یگانه را از سائورون جدا ساخت. اینگونه بود که دوران دوم با شکست و نابودی موقتی سائورون به پایان خود رسید.

دوران سوم: حکومت کیردان

منظره‌ای از بندرگاه خاکستری واقع در لیندون در دوران سوم

پس از مرگ گیل-گالاد، رهبری لیندون به دستان کیردان افتاد و سلسله پادشاهان نولدور در سرزمین میانه به پایان خود رسید. جمعیت لیندون پس از نبرد طولانی و خونین با سائورون به شدت کاهش یافته بود. پس از نبرد، بسیاری از الف‌های لیندون شروع به آمدن به سمت بندرگاه خاکستری نمودند تا از آنجا به سمت والینور حرکت کنند. کیردان به کشتی سازی خود ادامه داد تا وسایل انتقال الف‌ها به آمان را فراهم سازد. با این وجود، هر چه کشتی‌های بیشتری ساخته می‌شد و از جمعیت لیندون نیز رفته رفته کاسته می‌شد.

پادشاه جادوپیشه آنگمار در قرن سیزدهم دوران سوم به فرمانروایی آرنور حمله ور شد. لیندون آنچه را که در توان داشت برای کمک به دون‌اداین‌ها در اختیار گذاشت، اما پس از چندین سال، فرمانروایی شمالی رو به نابودی نهاد. دون‌اداین به تبعید رفته و سرزمین لیندون نیز به سرعت رو به افول گذاشت. تا زمان نبرد حلقه، تنها سایه‌ای از آن جلال و عظمت سابق باقی مانده بود و در آن میان تنها میتلوند بود که اندکی شلوغ بود و به آن رفت و آمد می‌شد. پس از شکست سائورون، آخرین الف‌ها نیز به سمت والینور لنگر کشیدند و گفته می‌شود کیردان آخرین نفری بود که با آخرین کشتی به سمت والینور رهسپار شد.

ریشه یابی نام

لیندون در زبان کوئنیایی به معنی "سرزمین موسیقی" یا "سرزمین خوانندگان" است. همچنین برای این واژه معنی "آهنگ رفیع" نیز پیشنهاد شده‌است.


منابع

«Lindon». مشارکت‌کنندگانِ دانش‌نامه‌ٔ تخصصی ارباب حلقه‌ها. بایگانی شده از نسخهٔ اصلی در تاریخ ۲۴ مرداد ۱۳۹۰.

«Lindon». مشارکت‌کنندگانِ دانش‌نامه‌ٔ تخصصی تالکین‌گیت‌وی. بایگانی شده از نسخهٔ اصلی در تاریخ ۲۴ مرداد ۱۳۹۰.



باقیمانده‌های بلریاند
 جزایر:  هیمرینگ | تول فویین | تول مورون
سرزمین اصلی:  لیندون | کوهستان آهن
ابزارهای شخصی
زبان‌های دیگر