لائوره لین: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه والیمار
(صفحه‌ای جدید با 'لائوره لین یکی از دو درخ والینور بود که بر فراز تپه ی ازه لوهار رشد کرده بودند ...' ایجاد کرد)
 
سطر ۱: سطر ۱:
 +
{{منبع}}
 
لائوره لین یکی از دو درخ [[والینور]] بود که بر فراز تپه ی [[ازه لوهار]] رشد کرده بودند و بزرگترین آفریده های [[یاوانا]] محسوب می شدند. برگ های سبز جوانی مانند برگ های درخت آلش داشت که حاشیه ای طلایی داشتند و گل هایی مانند شعله های زرد که از آنها بارانی طلایی رنگ بر زمین می ریخت و از خودشان گرما و روشنایی فراوانی می پراکندند.  
 
لائوره لین یکی از دو درخ [[والینور]] بود که بر فراز تپه ی [[ازه لوهار]] رشد کرده بودند و بزرگترین آفریده های [[یاوانا]] محسوب می شدند. برگ های سبز جوانی مانند برگ های درخت آلش داشت که حاشیه ای طلایی داشتند و گل هایی مانند شعله های زرد که از آنها بارانی طلایی رنگ بر زمین می ریخت و از خودشان گرما و روشنایی فراوانی می پراکندند.  
 
نام های دیگر آن مالینالدا و کولورین بود، که اولی به معنای درخت زر است. پس از مرگش به دست [[مورگوت]] و [[اونگولیانت]]، [[یاوانا]] از آن میوه ای طلایی گرفت تا [[والار]] با آن خورشید را برای روشنایی آسمان بسازند. این درخت، از لحاظ مرتبه پایینتر از [[تلپریون]] بود اما ساعت های شبانه روز را از هنگام شروع تابش آن حساب می کردند و زمانی که همزمان با برادرش می درخشید را در [[والینور]] به عنوان واقعه ای مقدس جشن می گرفتند.
 
نام های دیگر آن مالینالدا و کولورین بود، که اولی به معنای درخت زر است. پس از مرگش به دست [[مورگوت]] و [[اونگولیانت]]، [[یاوانا]] از آن میوه ای طلایی گرفت تا [[والار]] با آن خورشید را برای روشنایی آسمان بسازند. این درخت، از لحاظ مرتبه پایینتر از [[تلپریون]] بود اما ساعت های شبانه روز را از هنگام شروع تابش آن حساب می کردند و زمانی که همزمان با برادرش می درخشید را در [[والینور]] به عنوان واقعه ای مقدس جشن می گرفتند.
 +
{{سیلماریلیون-خرد}}

نسخهٔ ‏۳۰ اوت ۲۰۱۰، ساعت ۲۳:۴۵

Ambox notice.png در متن این مقاله از هیچ منبع و مأخذی نام برده نشده‌است.
مطالب بی‌منبع احتمالاً در آینده حذف خواهند‌ شد.


لائوره لین یکی از دو درخ والینور بود که بر فراز تپه ی ازه لوهار رشد کرده بودند و بزرگترین آفریده های یاوانا محسوب می شدند. برگ های سبز جوانی مانند برگ های درخت آلش داشت که حاشیه ای طلایی داشتند و گل هایی مانند شعله های زرد که از آنها بارانی طلایی رنگ بر زمین می ریخت و از خودشان گرما و روشنایی فراوانی می پراکندند. نام های دیگر آن مالینالدا و کولورین بود، که اولی به معنای درخت زر است. پس از مرگش به دست مورگوت و اونگولیانت، یاوانا از آن میوه ای طلایی گرفت تا والار با آن خورشید را برای روشنایی آسمان بسازند. این درخت، از لحاظ مرتبه پایینتر از تلپریون بود اما ساعت های شبانه روز را از هنگام شروع تابش آن حساب می کردند و زمانی که همزمان با برادرش می درخشید را در والینور به عنوان واقعه ای مقدس جشن می گرفتند.

خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
این نوشتار از كتاب سیلماریلیون خُرد است. با گسترش آن به دانشنامهٔ والیمار کمک کنید.''