شایر

نسخهٔ تاریخ ‏۳۱ مارس ۲۰۱۱، ساعت ۱۲:۱۱ توسط Aragorn (بحث | مشارکت‌ها) (تاریخچه)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
از دانشنامه والیمار
نام ِ شایر به بیش از یک شخصیت، وسیله یا مفهوم بر‌میگردد. برای دیدن بقیهٔ معانی شایر (ابهام‌زدایی) را نگاه کنید.
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
شایر
اطلاعات سیاسی
نوع حکومتحکومت تاین‌ها
رهبرپادشاه آرنور (از نظر حقوقی)، تاین ، شهردار میشل دلوینگ
اطلاعات اجتماعی
پایتختمیشل دلوینگ (غیر رسمی)
اندازه۱۸٬۰۰۰ مایل مربع
زبان‌هاهابیتی
مکانمرکز اریادور
جمعیتهابیت‌ها
اطلاعات تاریخی
تاریخ تاسیس۱۶۰۱ دوران سوم
تاریخ احیا۳۲ دوران چهارم

شایر (به زبان انگلیسی: The Shire) منظقه‌ای بود که هابیت‌ها در آن سکونت داشتند. این منطقه در شمال غربی سرزمین میانه، در قاره اریادور و فرمانروایی آرنور واقع بود. نام این منطقه در زبان وسترون سوزا یا سوزا-تی است.

جغرافیای مکانی

وسعت شایر از فار داونز در غرب تا پل برندی‌واین در شرق ۴۰ لیگ (۱۹۳ کیلومتر یا ۱۲۰ مایل نومه‌نوری) و از زمین‌های بایر شمالی تا باتلاق‌های جنوب ۵۰ لیگ (۲۴۱ کیلومتر، ۱۵۰ مایل) می‌باشد. در کل، وسعت منطقه شایر بالغ بر ۱۸٬۰۰۰ مایل مربع (۴۷٬۰۰۰ کیلومتر مربع) است. اگر بخواهیم بهتر شایر را در نظر بگیریم می‌توان گفت که شکل ظاهری آن به صورت مستطیل بوده‌است.

رودخانه برندی‌واین (براندوین) شایر را از شرق محصور می‌کرد. (هابیت‌ها در باکلند هم زندگی می‌کردند، که در تکه باریکی بین رودخانه و پرچین قرار داشت، اما به طور رسمی به عنوان بخشی از شایر محسوب نمی‌شد تا اینکه پس از نبرد حلقه بدان پیوست.) شایر از شمال تا غرب مرز قابل ترسیمی ندارد، اما به جای آن از سمت جنوب و شرق توسط جاده‌های باستانی و نیز شاخصه‌های جغرافیایی مبهمی چون تپه‌های برج محصور شده‌است.

شایر را به عنوان سرزمینی کوچک اما سرسبز و خرم توصیف کرده‌اند که ساکنانش به آن عشق می‌ورزند. هابیت‌ها در شایر یک سیستم کشاورزی گسترده و وسیع دارند، اما آن را به وسیله روش‌های صنعتی توسعه نداده‌اند. منابع مختلفی را می‌توان در شایر پیدا کرد، از حبوبات و غله و میوه گرفته تا چوب و توتون (سرگرمی مورد علاقه هابیت‌ها).

در بخش‌هایی از شایر روستاهای بسیار و شهرهای معدودی وجود دارد، اما هنوز به اندازه کافی بزرگ هست که مراتع، جنگلها و باتلاق‌های مختلف در آن وجود داشته باشند.


تاریخچه

خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
نقشه شایر و توابع آن

شایر منطقه‌ای حاصلخیز و خوش آب و هوا در آرنور بود، اما در دوران افول و نزول فرمانروایی که از قلمرو آرت‌اداین جدا شد، متروکه و خالی از سکنه شد. در آن زمان شایر شکارگاه پادشاهان بود. هابیت‌ها (که در آن زمان در دونلند و بخش‌های متروکه کاردولان و رودآئور زندگی می‌کردند ) از سوی پادشاه آرگه‌لب دوم در نوربوری (فورنوست) این اجازه را پیدا کردند که در سرزمین‌های شایر ساکن شوند. این اتفاق سرانجام در سال ۱۶۰۱ دوران سوم (سال ۱ شایری) توسط هابیت‌های شهر بری که از سوی برادران مارخو و بلانکو رهبری می‌شدند، به وقوع پیوست.

تا ۳۰ سال بعد، تقریباً تمام هابیت‌های سرزمین میانه در شایر یافت می‌شدند. آنان به ۴ فارثینگ‌ها تقسیم می‌شدند که هر کدام از آنها نیز به نوبه خود به روستاها و دهکده‌های مختلف دسته بندی می‌شدند.

هابیت‌ها خود را به عنوان رعایای پادشاه در نظر می‌گرفتند و در نبردهای آرنور در مقابل آنگمار نیروهای متعددی را به جنگ فرستادند. پس از سقوط آرنور، شایر منطقه‌ای کوچک اما مستقل باقی ماند و در غیاب پادشاه مقامی موقتی را با نام تاین برای در دست گرفتن امور حکومتی ایجاد کردند.

اندازه کوچک، اهمیت نسبتاً کم، و داشتن جمعیت هابیت‌های شجاع و جسور باعث شده بود که کمتر فرمانروایی فکر غلبه و تصرف شایر را در سر بپروراند. نکته مهمتر این بود که شایر توسط تکاوران شمال دون‌اداینگندالف) که مراقب مرزهای آن بوده و مزاحمین را از آن دور می‌کردند، محافظت می‌شد. تنها غریبه‌هایی که وارد شایر شدند، دورف‌هایی بودند که از معادن خود در کوهستان آبی از طریق جاده بزرگ شرقی وارد شایر شده بودند. الف‌هایی هم که در مسیر خود به بندرگاه خاکستری در حال رفت و آمد بودند نیز برای هابیت‌ها موجوداتی غریبه و ناشناخته بودند.

شایر مصیبت‌ها و مشکلات زیادی را به خود دیده‌است که برای مثال می‌توان به موارد زیر اشاره کرد: طاعون بزرگ در سال ۱۶۳۶ دوران سوم، نبرد دشت‌های سبز در سال ۲۷۴۷ دوران سوم، زمستان طولانی در سال ۲۷۵۸ دوران سوم، روزهای خشکسالی در سال ۲۷۶۰ دوران سوم و زمستان مهیب در سال ۲۹۱۱ دوران سوم. در سال ۲۳۴۰ دوران سوم اولدباک‌های منطقه ماریش به دلیل افزایش جمعیت از برندی‌واین گذشته و باکلند را تأسیس کردند.

در زمان نبرد حلقه اشباح حلقه ابتدا شایر را جستجو کردند و هنگامیکه تکاوران شمال به جنگ رفتند، شایر بدون دفاع ماند. این سرزمین توسط سارومان و لوثو سک‌ویل بگینز که انسان‌های شرور را رهبری می‌کرد، به اشغال در آمد. فرودو، سام، مری و پی‌پین این سرزمین را پس از پیروزی شان در نبرد بای‌واتر آزاد کرد.

اما آسیب‌های جدی ای که سارومان به واسطه صنعتی سازی به شایر وارد کرده بود با تلاش‌های بی وقفه هابیت‌ها خنثی شد. شایر با خاک لوتلورین که گالادریل به سام داده بود، از نو تجدید حیات شد. سال ۳۰۲۱ دوران سوم را به عنوان پربارترین و پرثمرترین سال در تاریخ شایر می‌دانند.

با بازگشت آراگورن به مسند پادشاهی آرنور و گاندور، شایر در سال ۱۷ دوران چهارم تبدیل به سرزمینی آزاد شد و در پادشاهی از نو متحد شده به امنیت کامل رسید. همچنین گفته شده‌است که آراگورن دستور داد که هیچ انسان بزرگ جثه‌ای وارد شایر نشود. در سال ۳۲ دوران چهارم پادشاه دستور این اجازه را صادر کرد که باکلند به طور رسمی بخشی از شایر شود و پس از آن نام خود را به مارچ شرقی تغییر داد و سرزمین شایر را تا سرحدات امین براید گسترانید. این سرزمین نیز مارچ غربی نام گرفت.

حاکمیت

در ابتدا، شایر بخشی از آرت‌اداین به حساب می‌آمد و هابیت‌ها نیز خود را رعایای پادشاه آرنور می‌دانستند. تنها پس از سقوط آرنور بود که شایر تبدیل به بخش سیاسی مستقلی شد. این سرزمین توسط شخصی با عنوان تاین از تاکبورو که رئیس قبیله مطرح توک بود رهبری می‌شد. این لقب بصورت ظاهری بر چهار فارثینگ حکم می‌راند، اما در عمل وظیفه حاکمیت تمرکززدایی شده و این لقب فقط به صورت تشریفاتی و در مراسم استفاده می‌شد.

حاکم شایر شهردار میشل دلوینگ در وایت داونز بود (او را شهردار شایر نیز می‌نامند). وظایف اصلی شهردار عبارت بودند از : ریاست مرکز پست شایر برای انجام خدمات پیام‌رسانی، گماشتن و تعیین پاسبان و کنترل و مدیریت بازارها.

درنهایت، ارباب باکلند در باکل‌بوری کنترل باکلند را بر عهده داشت.

تنها مرجع اعمال قانون در شایر کلانترها بودند. مهمترین وظیفه آنها در شایر حفاظت آنجا از ورود و فعالیت متجاوزین بود. در هر فارثینگ سه کلانتر وجود داشت. آنها کلاهی با یک پر در قسمت بالای آن به سر می‌کردند و از این نظر با شهروندان متمایز می‌شدند. مرزبانان وظیفه حفاظت از مرزهای شایر و عقب راندن غریبه‌های و موجودات پلید را بر عهده داشتند. تعداد آنها بر حسب نیاز تغییر می‌کرد.

شایر در ابتدا به چهار فارثینگ تقسیم می‌شد: فارثینگ شمالی، فارثینگ جنوبی، فارثینگ شرقی و فارثینگ غربی، اما باکلند و بعدها مارچ غربی به آن اضافه شدند. هر فارثینگ به بخش‌های کوچکتر و غیر رسمی نظیر زمین‌های خانوادگی تقسیم می‌شدند: برای مثال خانواده توک همگی در داخل و یا نزدیک تاکبورو در توکلند زندگی می‌کردند. در بسیاری از موارد نام خانوادگی هابیت‌ها مشخص می‌کند که آنها اهل کجا هستند: برای مثال نام خانوادگی سم‌وایز گمجی از منطقه گمویچ مشتق شده‌است، جاییکه این خانواده در آن ساکن بود. بیرون از فارثینگ‌ها، خود باکلند نیز برای اولدباک‌ها مورد استفاده قرار می‌گرفت (که بعدها برندی‌باک نام گرفت).

ریشه یابی نام

واژه "شایر" در زبان انگلیسی کهن، منطقه‌ای سازمان یافته با یک دهکده‌است.


«Shire». مشارکت‌کنندگانِ دانش‌نامه‌ٔ تخصصی تالکین‌گیت‌وی. بایگانی شده از نسخهٔ اصلی در تاریخ ۱۰ فروردین ۱۳۹۰.