روهان

از دانشنامه والیمار

پرش به: ناوبری, جستجو
روهان
اطلاعات سیاسی
نوع حکومتسلطنتی
اطلاعات اجتماعی
پایتختادوراس
زبان‌هاوستورن / روهیریک
مکانشمال کوه‌های سفید، جنوب جنگل فنگورن
اطلاعات تاریخی
ایجاد شده توسطمردم ائوتئود
تاریخ تاسیس۲۵۱۰ د.س
دورانسوم

روهان سرزمینی چمن‌زار است که در شمال قلمرو متحدش گاندور قرار دارد. مردمان گاندور ساکنین این خاک را «روهیریم» می خوانند، مردمی که اکثرا به کشاورزی و دامداری اشتغال داشتند و به خاطر اسب‌ها و سواران ماهرشان در سرزمین میانه شهرت داشتند. روهان به سرزمین سواران، و ریدرمارک نیز مشهور است.

فهرست مندرجات

شرح

روهان سرزمینی است دارای چراگاه‌های بسیار، و پوشیده از چمنزارهای مرتفع. زمین‌های روهان اغلب همانند «دریای چمن» وصف شده، از این رو جای مناسبی برای اسب‌ها است. در زمان جنگ حلقه روهان یک سوم وسعت گاندور را داشت، زیرا مرزهای گاندور طی قرن‌های اخیر کوچک‌تر شده بود.

طبیعت آب و هوایی روهان معمولا تابستان‌هایی گرم و زمستان‌هایی مطلوب اما کوتاه برای این سرزمین می آورد. از این رو آب و هوای روهان نقطه‌ای میان زمستان‌های گزنده و طولانی رووانیون و تابستان‌های استوایی گاندور بود. به دلیل قراد داشتن در مرکز سرزمین میانه، باد و توده‌های ابر از هر سمتی به روهان می آمد و بدین‌گونه آب و هوای این خطه در هر فصلی متغیر بود.

مرزها

نقشه‌ی سرزمین چابک‌سواران

مرزهای روهان بدین شکل بودند: رودهای آیزن و آدورن در غرب، که آن را از آیزنگارد و دونلند جدا می سازند؛ کوهستان سفید و جویبار مرینگ که در جنوب، مرز بین روهان و گاندور را تشکیل می دهند؛ در شرق، مصب انت‌واش؛ و رود لیم‌لایت در شمال. رودخانه‌های آيزن و آدورن از میان شکافی بین کوهستان مه‌آلود و کوهستان سفید جریان دارند، در نتیجه به منطقه عبور آن‌دو رود بین کوه‌ها «شکاف روهان» گفته می‌شود.

شهرها

ادوراس پایتخت روهان است، شهری که بر روی تپه‌ای در وادی کوهستان سفید بنا شده بود. مدوسلد، تالار طلایی شاهان روهان نیز در این شهر قرار داشت. شهر ادوراس توسط دومین پادشاه روهان، برگو پسر ائورل جوان ساخته شده بود. قبل از کامل شدن ادوراس، آلدبورگ در فولد پایتخت این سرزمین بود. ادوراس در انتهای دره هارو، در زیر کوه عظیم استارک‌هورن قرار داشت. رود اسنوبورن در مسیرش به سوی انت‌واش از کنار این شهر می گذشت. شهر توسط دیواری از کنده‌های چوب محاصره شده بود، و فقط جاده‌ای یک طرفه دسترسی به شهر را ممکن می ساخت. مدوسلد تالار بزرگی در شهر بود که از دوردست‌ها سقف طلایی رنگش به چشم می خورد. دیوارهای تالار با پارچه‌های نقش‌دار که افسانه‌ها و تاریخ روهیریم را به تصویر می کشیدند، تزیین شده بود. آن تالار مانند خانه‌ای برای شاه و خویشانش بود، مکانی برای ملاقات شاه و مشاوران، و محلی برای انجمن.

ادوراس تنها شهر حقیقی روهان است. در مدوسلد بود که آراگورن، لگولاس، گیملی و گندالف به خاطر مسائل ابتدایی جنگ حلقه با شاه تئودن ملاقات کردند.

دیگر شهر مهم روهان آلدبورگ است، مرکز فولد شرقی و پایتخت اولیه روهان. سومین شهر بزرگ سرزمین سواران، اسنوبورن است که در نزدیکی رودخانه‌ای با همین نام قرار داشت و از نظر ظاهر شبیه ادوراس بود. دون‌هارو در کوهستان سفید پناهگاهی برای روهیریم است و استحکامات نظامی اصلی مردم روهان، شاخ‌آواز نام دارد، که در دره‌ای بنام گودی‌هلم در کوهستان سفید قرار داشت.

فرهنگ

نوشتار اصلی: روهیریم


مردم

دون‌ا‌داین‌های گاندور و روهیریم خویشاوندان دور بوده‌اند (هردو از مکان مشترکی در شمال آمده‌اند)، و مردم گاندور روهیریم را «مردمان میانی» می خوانند، و آن‌ها را در فرهنگ و نژاد از نومه‌نوری‌ها پایین‌تر و از مردان تاریکی و کسانی که به سائورون خدمت می کردند، بالاتر می دانستند - و این موضوع به عنوان یک حقیقت در ارباب حلقه‌ها گفته شده، اما در نوشته‌های بعدی رد شده است. مردم روهان، بعد از اولین پادشاه‌شان ائورل جوان، کسی که آن‌ها را به این سرزمین آورد، خود را «ائورلینگاس» نامیدند.

آن‌ها برخلاف اداین، که بعدا جزیره نومه‌نور بعنوان پاداش توسط والار به آن‌ها داده شد، به بلریاند نرفتند. اجداد روهیریم به ائوتئود مشهور بودند و بعد از شرکت در نبرد دشت کله‌برانت، سرزمین کاله‌ناردون، توسط شاه گاندور به آن‌ها داده شد.

مردم روهان بلند قامت، زیبا و سفید‌پوست بودند و اکثرا چشمانی آبی و موهای طلایی بلند داشتند، که اغلب آن‌ها را می بافتند. تقریبا تمام مردان روهیریم ریش می گذاشتند و بطور طبیعی عبوس، تندخو، خطرناک و البته بخشنده بودند.

اسب‌ها و جنگاوری

سواران روهان

ارتش‌های روهان معمولا منحصر به سواران بود، و به واحد‌هایی غیر رسمی بنام «ائورد» تقسیم‌بندی می شد، که حداقل از ۱۲۰ سوار تشکیل می‌شد. در زمان جنگ سپاه روهان از نیروهای بسیار ماهر شکل می‌گرفت، اما این سرزمین دارای ارتش دائمی بزرگی نبود. جنگجویان روهان مسلح به نیزه‌های بلند، شمشیر، تبرزین، کلاه‌خود‌های سبک، سپر چوبی گرد و زره بوده‌اند.

در میان اسب‌های روهیریم میراها نیز بودند، با شکوه‌ترین و سریع‌ترین توسن‌های آردا؛ فری‌لاف اولین بزرگترین تمام میراها بود.

مردم روهان به خاطر رابطه نزدیکشان با اسب‌ها چه در زمان نبرد و چه در زمان صلح، نام «روهیریم» را گرفتند که به معنی «اربابان اسب» است. نام سرزمین آن‌ها، روهان، نیز به معنی «سرزمین اربابان اسب» می باشد.

زبان

زبان مردم روهان روهیریک نام دارد. این زبان به دیگر زبان‌های انسان‌ها شباهت‌های زیادی دارد، و با اکاین، زبان اداین یکسان است، و از این رو با وستورن زبان رایج سرزمین میانه نیز تفاوت چندانی ندارد.

روهیریک شباهت‌های بسیاری به وستورن، زبان رایج سرزمین میانه، دارد همانند شباهتی که بین انگلیسی قدیمی و زبان انگلیسی مدرن است. از این رو تالکین نام‌های روهیریک را از انگلیسی قدیم در آورده، و اسم‌های زبان رایج را از انگلیسی مدرن ترجمه کرده است. همانند mearas که در انگلیسی قدیم به معنی «اسب» است و در انگلیسی مدرن این کلمه به mares تبدیل شده.

خیلی از نام‌های قدیمی هابیت‌ها به روهیریک شباهت‌هایی دارد، زیرا اجداد هابیت‌های شایر ابتدا در کناره‌های بالایی آندوین، نزدیک به اجداد روهیریم زندگی می کرده‌اند، و ظاهرا این دو قوم مبادله‌های کلامی با هم داشته‌اند.

تاریخچه

در قرن سیزدهم دوران سوم، پادشاهان روهان رابطه نزدیکی با مردمان شمال رووانیون برقرار کردند، مردمی که گفته شده خویشاوندان سه خاندان انسان‌ها در دوران اول (که بعدا دون‌ا‌داین نام گرفتند) بودند.

در قرن بیست و یکم، باقیمانده قبایل مردان شمال که خود را ائوتئود می نامیدند، از آندوین حرکت کردند و خود را به شمال غرب سیاه‌بیشه رساندند و باقی‌مانده‌های قلمرو پادشاه جادوپیشه‌ آنگمار، در شرق کوهستان مه‌آلود را از بین بردند. در آن زمان اختلاف‌هایی بین آن‌ها و دورف‌ها بر سر گنجینه اسکاتای اژدها به وجود آمد.

بعدها در سال ۲۵۰۹، کیریون کارگزار گاندور از ائوتئود خواست تا او را در مقابل حمله مردان شمال شرق سرزمین میانه و اورک‌های موردور یاری کنند. ائورل پادشاه ائوتئود به درخواست شاه گاندور پاسخ مثبت داد و بشکلی غیر منتظره همراه افرادش به صحنه نبرد رسید و سپاهیان اورک را تار و مار کرد.

کیریون سرزمین کالن‌آردون را بعنوان پاداش به ائوتئود داد، و ائورل همراه مردمش به آنجا مهاجرت کرد. این سرزمین در گذشته مکانی مناسب برای گاندور بود، اما بعد از طاعون سال ۱۹۳۶ متروک شده و تمام بازمانده‌ها نیز در این آخرین یورش اورک‌ها جان خود را از دست داده بودند. اولین نسل شاهان روهان تا ۲۴۹ سال بعد پابرجا بود، تا اینکه هلم پتک مشت کشته شد. بخاطر اینکه پسرانش زودتر از خود او مرده بودند، خواهرزاده‌اش فری‌لاو جانشین او شد و دومین نسل شاهان را آغاز کرد، که تا آخر دوران سوم پایدار بود.

در ۲۷۵۸ روهان مورد هجوم دونلندی‌ها که تحت فرمان وولف، پسر فرکا، یک دورگه روهان-دونلندی، قرار گرفت. شاه هلم در شاخ‌آواز ماند، تا اینکه بعد از کشته شدنش، خواهرزاده‌ی او فری‌لاو از پناهگاه دون‌هارو بیرون آمد و اشغالگران را بیرون کرد.

چندی بعد سارومان سفید در آیزنگارد مستقر شد، و بعنوان یک متحد قدرتمند مورد استقبال روهیریم قرار گرفت و به آن‌ها کمک کرد تا بعد از آن یورش قدرت خود را باز یابند.

در سال ۳۰۱۴ سارومان بعنوان اولین قدم برای گرفتن قلمرو روهان، با استفاده از نفوذش شروع کرد به تضعیف شاه تئودن. سال ۳۰۱۹ نبرد واضحش علیه روهیریم را آغاز کرد و بعد از پیروزی در دو حمله ابتدایی، در شاخ‌آواز از روهیریم شکست خورد.

بعد از این پیروزی مقابل سارومان، شاه تئودن همراه سپاهش به میناس تیریت تاخت و در نبرد دشت پله‌نور به شکستن محاصره شهر کمک فراوانی کرد، اما خودش کشته شد. ائومر خواهرزاده‌ی شاه تاج و تخت را به ارث برد و از این رو سومین نسل شاهان روهان آغاز شد. در آن نبرد ویچ‌کینگ، شاه نزگول توسط ائووین، خواهر ائومر از بین رفت. پس از آن ائومر همراه ارتش گاندور به دروازه‌های سیاه رفت و در نبرد مورانن شرکت کرد. در آن نبرد نیروهای سائورون با از بین رفتن حلقه یگانه شسکت خوردند و ارتش غرب به پیروزی رسید.

حکمرانی کارگزاران گاندور به پایان رسید و آراگورن، وارث ایسیلدور، پادشاه گاندور شد. شاه ائومر و آراگورن سوگند اتحادشان را تازه کردند و در همان زمان ائووین و فارامیر، آخرین نفر از نسل کارگزاران گاندور با هم ازدواج کردند و بدینگونه نسل‌های گاندور و روهان به هم پیوند خورد.

در دوران چهارم نیز روهان اتحادش را با پادشاهی گاندور حفظ کرد. از الف‌های قلمروهای شرقی که برای رفتن به لیندون و ترک سرزمین میانه از این خاک عبور می کردند، تعداد کمی باقی ماندند تا در بازسازی روهان کمک کنند. گروهی از دورف‌ها نیز در غار‌های گودی‌هلم مستقر شدند و آنجا را به معدن موادی با ارزش تدبیل کردند و اینگونه به اقتصاد روهان رونق بخشیدند.

سیاست

روهان سلطنت مطلقه بود. پادشاه ارتش را زمان جنگ فرماندهی می کرد. کشور به چند ناحیه مختلف مانند فولد شرقی و فولد غربی تقسیم می‌شد که هر کدام تحت نظر فرمانده‌ای بودند. در اصل اولین ارتشبد مارک مسئول ادوراس و ناحیه اطراف آن بود، در حالی که ارتشبد دوم و سوم باید بر حسب نیاز در هر زمانی به یکی از ناحیه ها می رفتند. بعد از جنگ حلقه جای، ارتشبد اول با مشاور شاه عوض شد، و ارتشبد دوم و سوم به «ارتشبد مارک شرقی» و «ارتشبد مارک غربی» تغییر نام دادند، و بطور دائمی حکمرانی آن دو ناحیه را بر عهده گرفتند.

اتحاد با گاندور

اتحاد روهان و گاندور در سال ۲۵۱۰ شکل گرفت. در آن سال ایسترلینگ‌ها یورشی عظیم به گاندور را آغاز کردند. ارتش گاندور شکست خورد و بین لیم‌لایت و کله‌برانت گیر افتاد. گاندور که همیشه روابط دوستانه‌ای با قبایل شمالی مردان داشت، برای نزدیک‌ترین قبیله، یعنی ائوتئود، پیغام فرستاد و درخواست کمک کرد. با اینکه گاندوری‌ها امیدی به رسیدن کمک از جانب ائوتئود نداشتند، کمک رسید. ائورل جوان و سواران خشم آلودش بشکلی غیر منتظره به میدان نبرد رسیدند و نبرد به سود گاندور تمام شد. کیریون، کارگزار گاندور، سرزمین متروک کالن‌آردون را بعنوان پاداش به ائورل داد تا همراه مردمش در آنجا مستقر شوند، و از این رو نیاز گاندور را برای داشتن متحدی قدرتمند، برطرف کنند. سوگند ائورل، توسط ائورل و کیریون یاد شد و هیچ‌کدام از این دو ملت اتحاد را نشکستند. پادشاهان روهان برای وفادار ماندن به این سوگند کارهای بزرگی انجام دادند، در سال ۲۸۸۵ گاندور مورد هجوم هارادریم قرار گرفت و فولک‌واین شاه روهان، پسران دوقلو‌اش فسترد و فولکرد را به کمک گاندور فرستاد و هردوی آن‌ها را در این جنگ از دست داد. تئودن نیز بار دیگر این اتحاد را در نبرد دشت پله‌نور زنده کرد.

جنگ با دونلندی‌ها

در غرب روهان دونلندی‌ها می زیستند، مردمانی بومی که از مدت‌ها پیش دشمن مردم آزاد روهان بودند. در زمان زمستان طولانی، وولف دونلندی تاج و تخت روهان را برای مدتی کوتاه غصب کرد. وولف فرمانده دونلندی‌ها بود و در حمله‌های همیشگی آن‌ها به شهرها و روستاهای روهان رهبری‌شان می کرد.

شایعات خراج دادن به سائورون

در روزهای نخستین جنگ حلقه، شایعاتی مبنی بر اینکه روهیریم ارتش سائورون را با اسب‌هایشان پشتیبانی می کنند، پخش شد. این شایعات بطور حتمی غلط بودند، زیرا روهیریم اسب‌هایشان را بیشتر از هرچیز دیگری دوست می داشتند و هیچ وقت آن‌ها را، حتی بعنوان خراج برای دیگران نمی فرستادند. این شایعات از آنجا سرچشمه می گرفت که اورک‌های سائورون بسیاری از اسب‌های مشکی روهان را طی یورش‌هایشان به سرزمین روهیریم، می دزدیدند، به همین دلیل اسب‌ مشکی در روهان کمیاب شده بود.

مارزبان

هنگامی که تئودن پیر شده بود، گریما، که بعدا به مارزبان معروف شد، را بعنوان مشاور خود برگزید. گریما خیلی زود بر شاه مسلط شد، در حالی که بطور پنهانی برای سارومان کار می کرد. گریما مدام تئودن را به هراس از دشمن وا می داشت تا از قدرت او و سرزمینش بکاهد، درست زمانی که نیاز به حمله بود، او را مجبور به عقب‌نشینی می کرد. احتمال می رود او حتی دست به مسموم کردن شاه نیز زده باشد. چیزی نمانده بود که این مساله به یک فاجعه برای روهان تبدیل شود. مقاصد شوم گریما برملا نشد تا زمانی که گندالف به ادوراس رسید و دستش را رو کرد.

روهیریم مهم

منابع

  • مشارکت‌کنندگان ویکی‌پدیا، «Rohan»، ویکی‌پدیای انگلیسی، دانشنامهٔ آزاد. (بازیابی در ۲۴ آگوست ۲۰۱۰).
ابزارهای شخصی
زبان‌های دیگر