تولکاس

نسخهٔ تاریخ ‏۹ سپتامبر ۲۰۰۹، ساعت ۲۱:۵۷ توسط The Lich King (بحث | مشارکت‌ها) (صفحه‌ای جدید با ''''تولکاس، بزرگترین در زور و پهلوانی''' نام های دیگر: آستالدو(دلیر) بزرگ ترین وال...' ایجاد کرد)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
از دانشنامه والیمار

تولکاس، بزرگترین در زور و پهلوانی

نام های دیگر: آستالدو(دلیر)

بزرگ ترین والار در زور و پهلوانی تولکاس است، و نام دیگرش آستالدوست، دلیر. او آخر از همه به آردا آمد، به یاری والار در نخستین نبرد ها با ملکور. از کشتی گرفتن و زورآزمایی لذت می برد؛ و بر هیچ مرکبی نمی نشیند، زیرا از همه ی موجودات پادار تند تر می دود و خستگی نمی شناسد. موی سر وریش او زرین است، و چهره اش گلگون؛ سلاح او دستان اوست. گذشته و آینده را به چیزی نمی شمارد، و رای زدن با او بیهوده است، اما در دوستی پایدار است. همسر تولکاس نساست، خواهر اورومه، و او نیز چالاک و گریز پاست. تولکاس همیشه خندان است، در ورزش و در جنگ، و حتی در نبردهای پیش از آمدن الف ها، رودرروی ملکور ایستاد و خندید. در نخستین نبرد، که پیش شکل گرفتن کامل آردا روی داد، زمانی دراز برتری با ملکور بود. اما در میانه ی نبرد، مینویی پرتوان و بی باک صدای نبرد را در قلمرو کوچک از آسمان برین شنید و به یاری والار آمد؛ و آردا از صدای خنده ی او پرگشت. چنین آمد تولکاس نیرومند، که خشم او همچون بادی توفنده می گذرد و ابرها و تاریکی را از برابر خویش می تاراند؛ و ملکور از برابر خشم و خنده ی او گریز گرفت، و آردا را ترک گفت و تولکاس آنجا ماند و یکی از والار قلمرو آردا گشت. اما نفرت ملکور از آن پس تا ابد معطوف تولکاس شد. سپس تولکاس زور و قدرت را در روزگار تلاش به کار برد و بی وقفه در خدمت همه بود و در آن بهار بود که با نسا پیوند زناشویی بست. آنگاه تولکاس بعد از جشن به سبب خستگی و خوشنودی بسیار در خواب شد و در آن هنگام بود که ملکور بار دیگر وارد آردا شد و شروع به ساختن دژ بزرگ خود اوتومنو کرد و والار دیر به این موضوع پی بردند، و ملکور دو فانوس را نابود کرد ولی از ترس تولکاس پا به فرار گذاشت و در دژ خود پنهان شد. و این تولکاس بود که در جنگی که، پیش از آمدن الف ها، برای نابود کردن قدرت ملکور در شمال روی داد، در انتها به دژ وارد شد، با ملکور کشتی گرفت و صورت او را به خاک آورد، سپس او را با زنجیر آنگاینور بست و جهان تا مدتی دراز روی آرامش را دید.