تار-آلداریون

از دانشنامه والیمار

پرش به: ناوبری, جستجو
آلداریون
نومه‌نوریان
زندگی‌نامه
دیگر نام‌ها و القابآناردیل
زادروز۷۰۰ د.د.
سلطنت۱۹۲ سال
مرگ۱۰۹۸ د.د
سن۳۹۸ سال
اطلاعات شخصی
جنسیتمرد
رنگ موطلایی
والدینتار-منلدور،آلماریان
خواهر و برادرآیلینل و آلمیل
همسرارندیس
فرزندانآنکالیمه

تار-آلداریون [۱] (به زبان انگلیسی: Tar-Aldarion) کشتیران و ششمین قانونگذار نومه‌نور. تار-آلداریون در آپریل سال۷۰۰ دوران دوم چشم به جهان گشود. پدرش تار-منلدور و مادرشآلماریان بود. او همچنین دو خواهر کوچکتر به نامهای آیلینل و آلمیل داشت. او دارای قدی بلند، موهایی طلای و بدنی قدرتمند بود. وی با اینکه بخشنده و شوخ طبع بود، ولی در کار خود مغرور و خیال پرداز بود.

نام آلداریون، در بدو تولد آناردیل بود. او به این دلیل که به کشت درختان برای ساخت کشتی علاقه مند بود، به آلداریون معروف شد که معنی «پسر درختان» می‌دهد. آلداریون کشتی سازی و دریانوردی را از پدربزرگ مادریش، وئانتور، نخستین کشتیرانی که از نومه نور به سرزمین میانه رفت_ آموخت.

فهرست مندرجات

وقایع پیش از پادشاهی تا ازدواج

زمانی که آلداریون بزرگتر شد در سال ۷۲۵، وئانتور او را به سفری دریایی، به لنگرگاهای خاکستری برد تا با گیل-گالاد و گیردان کشتی ساز دیدار کند. آلداریون از گیردان درباب کشتی سازی و سدهای دریایی بسیار چیزها آموخت. او همچنین به لیندون و اریادور نیز سفر کرد.

آلداریون و وئانتور در سال ۷۲۷ به نومه نور بازگشتند. وئانتور کشتی خود «نومه رامار»(بالهای غرب) را به او داد. آلداریون خودش در سال ۷۳۰ به لیندون بازگشت و به مدت سه سال در آنجا ماند. او سفری دریایی را در سال ۷۳۵ به منظور اکتشاف سواحل سرزمین میانه تا خلیج بل فالاس گذراند.

در سال ۷۴۰ پدر آلداریون پادشاه نومه نور شد. آلداریون مدتی در خانه ماند و به پیشرفت بنادر و اسکله‌ها پرداخت ولی او بزودی سفر‌های خود را از سر گرفت. در ۷۵۰ آلداریون انجمن ماجراجویان را تاسیس کرد. کشتیرانان از تمام نومه نور به انجمن می‌پیوستند و آلداریون را فرمانده بزرگ می‌نامیدند.

کشتی‌ها از نظر گنجایش و قدرت، بزرگتر و قویتر شدند. انجمن، سفر‌های آنها را در کشتی آمبر _که به عنوان محل انجمن و همچنین خانه آلداریون بود_ ثبث می‌کرد. آمبر معمولا در تول یونن واقع در خلیج رومننا مستقر بود.

تار-منلدور از غیبت‌های متوالی آلداریون در سرزمینی که روزی می‌بایست فرمانروای آن شود، بسیار ناراحت بود. آلداریون از پدرش فاصله می‌گرفت در حالی که مادر هنوز پشتیبان او بود. تار-منلدور برای قطع درختان به منظور کشتی سازی محدودیتهایی را قائل شد.

آلداریون با ساخت بندر وینی آلوند (بعد‌ها لوند دائر) در ساحل سرزمین میانه در نزدیک جنگلهای مینهیریاث و اندویت جواب کار پدرش را داد. درختان برای ساخت الوار و فرستادن به نومه نور قطع، یا برای ساخت کشتی در کشتی سازی وینی آلوند، استفاده می‌شدند. این امر قرن‌ها بعد از زمان آلداریون نیز ادامه پیدا کرد و منجر به نابودی جنگلهای مینهیریاث و اندویت شد.

ولیعهد شدن تار-آلداریون

تار-منلدور، آلداریون را بر طبق سنت در سال ۸۰۰ هنگامی که او ۱۰۰ ساله شد به عنوان جانشین خود معرفی کرد. آلداریون و پدرش موقتا با هم صلح کردندو تار-منلدور لقب «لرد کشتی‌ها و بندر‌های نومه نور» را به او داد و آلداریون اجازه قطع درختان نومه نور را برای کشتی سازی دوباره از سر گرفت.

زنی به نام ارندیس در میهمانی اعلان جانشینی آلداریون حضور داشت که آلداریون را شیفته خود کرد و به دربار ملکه آلماریان وارد شد. آلداریون پیش از تدارک سفری دیگر در ۸۰۶، از مادرش دیدن کرد و متوجه زیبایی و قدرت درونی ارندیس شد.

سفر او ۷ سال، تا ۷۱۳، طول کشید و آلداریون در همین سفر بود که سنگهای طلا و نقره را از سرزمین میانه به نومه نور آورد. او کشتی تازه‌ای به نام پالاران ساخت و تصمیم به یک سفر طولانی دیگر گرفت. تار-منلدور از این کار پسرش عصبانی شد و به همسر و دخترانش اجازه اجرای سنت شاخه سبز بازگشت را در دماغه کشتی آلداریون نداد؛ پس ارندیس شاخه را در جایگاهش قرار داد و آلداریون گرمای عشق به او را در قلب خویش احساس کرد.

آلداریون در سال ۸۱۶ از نومه نور خارج و ۴ سال بعد یعنی در ۸۲۰ به آتجا بازگشت. سفرش ظاهرا کوتاه تر ازآنچه پیش بینی کرده بود، به اتمام رسیده بود، و دلیل آن نیز بیشتر شدن علاقه اش به ارندیس بود. او برای ارندیس الماسی خریده بود، در حالی که هنوز آمادگی نامزدی با او را نداشت.

آلداریون احساس کرد که پدر و مادرش او را برای ازدواج با ارندیس در فشار قرار داده اند؛ پس دوباره عزم سفر کرد. تار-منلدور او را از رفتن منع کرد، اما آلداریون مخالفت کرد و در ۸۲۴ به همراه ۷ کشتی از نومه نور خارج شد. زنی شنل پوش شاخه بازگشت را از طرف ارندیس برای او آورد. آلداریون به وینی آلوند سفر کرد و وسایل خود را در آنجا پیاده کرد . دو کشتی در آنجا ساخته شد همچنین بار بزرگی از الوار برای حمل به نومه نور آماده شد.

تار-منلدور در غیاب او لقب ارباب کشتی‌ها و بندر‌ها را از او گرفت، کشتی سازی رومننا و انجمن ماجرا جویان را تعطیل کرد، و قطع درختان برای کشتی سازی را به طور کامل متوقف نمود. وقتی آلداریون در ۸۲۹ بازگشت از این اعمال بسیار خشمگین شد و بلافاصله تدارک سفری دیگر را با ۳ کشتی داد. در آن زمان هیچ زنی از دربار برای اهدای شاخه بازگشت نیامد و او بدون انجام این رسم از نومه نور خارج شد.

آلداریون به وینی آلوند رفت و بعد به طرف جنوب رفت تا جایی که هیچ کشتی نومه نوری تا به آن روز نرفته بود.در سفر بازگشتش، با طوفان برخورد کرد و چیزی نمانده بود که کشتی-اش در نزدیکی هاراد غرق شود. وقتی که او خود را به وینی آلوند رساند آنجا را ویران شده دریافت و متوجه شد آنجا توسط دریا و دشمنان ازمیان رفته‌است.وقتی که قصد سفر به نومه نور راداشت، کشتی او سه بار توسط باد‌های پر سرعت به عقب رانده شد. دکل کشتی آلداریون توسط رعد و برق از بین رفت؛ اما او بالاخره در ۷۴۳ به نومه نور رسید.

به طور معمول کشتی‌های نومه نوری در دریا مورد عنایت والار قرار داشتند، و محافظت می‌شدند. تار-منلدور بر این باور بود که توبیخ کردن آلداریون علت اصلی اتفاقات اخیر است؛بنابر این او از پسرش عذرخواهی کرد و لقب ارباب کشتی‌ها و بندر‌ها را به او برگرداند همچنین او را ارباب جنگلها نیز خواند.

آلداریون شروع به نگهداری کردن از بنادر و جنگلهایی کرد که در نبود طولانی اش مورد اهمال قرار گرفته بود و به سرپرستی ساخت سد دریایی و فانوس دریایی به نام کالمیندون بر تول یونین در خلیج رومننا پرداخت.

آلداریون دوباره به ملاقات ارندیس رفت و به او اظهار عشق نمود، سپس او را به سفری دریایی دور سواحل نومه نور، از رومننا تا آندوین، جایی که والاندیل ارباب آندوین برای آنها جشنی گرفته بود، برد. آلداریون همچنین همراه با ارندیس به گردش در سرزمین نومه نور پرداخت. ارندیس به او گفت که نمی‌خواهد او را با دریا قسمت کند، و به موجب این اتفاق آنها برای مدتی از هم دور ماندند. ولی توسط مادرانشان دوباره آشتی داده شدند و در بهار ۸۵۸ پس از برگذاری دعای اروکرمه در منلتارما با هم نامزد شدند.

رسم بر این بود که پس از گذشت ۳ سال از مراسم نامزدی، پسر و دختر با یکدیگر ازدواج کنند، ولی به خاطر سفر‌های آلداریون این اتفاق نیافتاد. آلداریون از ارندیس درخواست کرد که همراه او به سفر بیاید ولی ارندیس به دلیل نفرت و ترس از دزیا نپذیرفت، اما از رفتن آلداریون نیز جلوگیری نکرد و از او خواست که هرچه زودتر بازگردد. ارندیس، خود در سال ۸۶۳ شاخه بازگشت را برای آلداریون در هنگام ترک نومه نور آورد.

آلداریون در این سفر با مشکلاتی روبرو شد که باعث شد سفرش بیش از آنچه پیشبینی میکرد به درازا بکشد. انسانهای سرزمین میانه بیشتر و بیشتر به سمت بدی می‌رفتند و آلداریون از قدرت گرفتن ارباب نیروهای بدی چیزهایی شنید.(مدتها پس از زمان آلداریون متوجه شد که او همان سائورون بوده‌است). دریا دوباره وینی آلوند را که آلداریون تعمیرش کرده بود ،از بین برد.

در سفر بازگشت به خانه، کشتی‌های آلداریون توسط بادی قوی به شمال، تا لنگرگاهای خاکستری، رانده شدند. هنگامی که آنها دوباره سعی در بازگشت به نومه نور کردند، دوباره به عقب رانده شدند تا به سرزمین‌های یخ زده شمال رسیدند. شاخه سبز بازگشت در سرمای آنج سرزمین‌ها پژمرد.

ازدواج

آلداریون بالاخره در ۸۶۹ به نومه نور بازگشت. یک سال بعد یعنی در ۸۷۰ او با ارندیس ازدواج کرد . الفهای سرزمینهای نامیرا برای آنها جشنی در آندوین توسط والاندیل برگذار کردند. در ۸۷۳ ارندیس دختری را بدنیا آورد که آنکالیمه نامیدندش.

پس از ازدواج، آلداریون برای مدتی در نومه نور ماند و بر قطع درختان تمرکز کرد. درخواست چوب برای ساختمانها و چیزهای دیگر از کشتی بسیار بیشتر بود . او بسیار مواظب جایگزینی درختان در هنگام قطع آنها بود و برای جنگلهای جدید با چوبی متفاوت نقشه می‌کشید. در این موقع بود که او به «پسر درختان» معروف شد.

ولــی آلداریون خواستار رفتن به سفر بود نه فقط به خاطر دلبستگی اش به دریا، بلکه بر این باور بود که اکتشاف سرزمین‌های جدید برای آینده نومه نور بسیار مهم است. او کشتی جدیدی به نام هیریلوند، پیدا کننده بندر، ساخت و نومه نور را در ۸۷۷ دوباره ترک کرد. او به ارندیس قول داد که دو ساله بازگردد ولی ارندیس ناراحت بود و شاخه بازگشت را برای او نیاورد با این وجود همسر ناوبانش این کار را کرد.

سفر آلداریون به جای ۲ سال، ۵ سال بطول انجامید. او بیشتر وقتش را به کمک به گیل-گالاد در بررسی قدرت گرفتن نیروهای بدی در شرق گذراند. گیل-گالاد می‌دانست که الفها روزی به کمک مردم نومه نور نیاز پیدا می‌کنند و پیشنهاد آلداریون را برای دفاع از اریادور ارزش می‌نهاد.

وقتی که آلداریون در ۸۸۳ به نومه نور بازگشت، متوجه شد که ارندیس، آنکالیمه را به امریه برده و در آنجا زندگی میکند . او به آنجا رفت ولی ارندیس با او سرد بر خورد کرد و او را خوشامد نگفت. آنکالیمه پدرش را نشناخت. آلداریون از این حادثه به شدت عصبانی شد و روز بعد آنجا را ترک کرد. او قصد داشت از نومه نور برود و دیگربه آنجا باز نگردد.

در همین زمان تار-منلدور نامه گیل-گالاد را خواند و کار عظیمی که پسرش در آنجا انجام داده بود را دریافت. او فهمید که آلداریون گزینه مناسب تری برای مواجهه با مشکلات سرزمین میانه‌است پس تصمیم گرفت که سلطنت را بدست آلداریون بسپارد. آلداریون از تصمیم پدر بسیار شگفت زده شد ولی مسئولیت را پذیرفت.

پادشاهی و وقایع پس از آن

تار-آلداریون به عنوان ششمین فرمانروای نومه نور در بهار ۸۸۳ به تخت سلطنت نشست. ارندیس بیانیه رسمی را رد کرد و او و آلداریون برای همیشه از هم جدا شدند . در این بین آنکالیمه وقت خود را بین دربار پدر در آرمنلوس و خانه مادر در امریه تقسیم کرد.

تار-آلداریون سفر‌های دریایی خود را ادامه داد. او در ۸۸۳ یا ۸۸۴ به مدت کوتاهی نومه نور را ترک کرد و در نبودش هالاتان به عنوان نایب السلطنه خدمت می‌کرد. تار-آلداریون ابتدا به لنگرگاهای خاکستری رفت . او همچنین به گری فلاد تا تاربد سفر کرد و چنین گفته می‌شود، که در نزدیکی اره گیون با گالادریل نیز ملاقات کرد.

تار-آلداریون روابط خود را با گیل-گالاد نگاه داشت. سائورون در آن زمان که میان الفها و مردمان نومه نور اتحاد برقرار بود، به اریادور حمله نکرد. بندر لوند دائر که توسط آلداریون ساخته شده بود در قرن‌های بعدی نقش مهمی در جنگ الفها و سائورون بازی کرد.

پایان پادشاهی و مرگ

در ۸۹۲ تار-آلداریون قوانین جانشینی را تغییر داد و به موجب آن توانست دخترش ،آنکالیمه، را به عنوان جانشین پادشاهی معرفی کند. پیش از آن زمان فقط مردان می‌توانستند بر نومه نور حکمرانی کنند. بر طبق قانون جدید بزرگترین فرزند شاه بدون توجه به جنسیت به عنوان وارث سلطنت انتخاب می‌شد. آنکالیمه در نبود پدرش به خاطر سفر‌هایش به عنوان نایب السلطنه خدمت می‌کرد. در ۹۸۵ هنگامی که تار-آلداریون در آخرین سفر خود بود ارندیس فوت کرد.

تار-آلداریون چوگان شاهی را در سال ۱۰۷۵ به دخترش تار-آنکالیمه واگذار کرد.او در سال ۱۰۹۸ رخت از جهان بربست.

پانویس

  1. نام آلداریون در بدو تولد آناردیل بود به معنی «دوست خورشید» در کوئنیا. او بعدا به آلداریون به معنی «پسر درختان» خوانده شد.


سلف:
تار-منلدور
ششمین قانون‌گزار نومه‌نور
فرمان‌روایی از ۸۸۳ تا ۱۰۷۵ دوران دوم
جانشین:
تار-آنکالیمه
ابزارهای شخصی