اونگولیانت: تفاوت بین نسخه‌ها

از دانشنامه والیمار
(wjGjXFHwWHPTz)
سطر ۱: سطر ۱:
[[اونگولیانت]] مادر [[عنکبوت‌های غول پیکر]] [[سرزمین میانه]] و ساکن در سرزمین‌های تاریک  و مخوف جنوبی [[بلریاند]] که [[آواتار]] خوانده می شدند، بود. او کسی بود که [[مورگوت]] برای نابودی دو درخت [[والینور][[تلپریون]] و [[لائوره‌لین]] از او یاری طلبید و عنکبوت مخوف ماده نیز با پیچیدن تاری از تاریکی مطلق که هیچ چیز را یارای خارج شدن از آن نبود، خود و مورگوت را در آن حبس نمود تا بی دغدغه به والینور درآیند و درختان را نابود کنند.
+
ym2R2y , [url=http://gzcearerlrnb.com/]gzcearerlrnb[/url], [link=http://syexxvhgebcv.com/]syexxvhgebcv[/link], http://demroszsrfgc.com/
 
هنگامی که دو متحد به والینور رسیدند، گاه جشن بزرگ والینور بود، زمانی که روشنایی دو درخت درهم می آمیخت. در همین زمان، که قلمرو [[والار]] از نگاهبانان و [[الف‌ها]] خالی گشته بود، مورگوت و اونگولیانت بر درختان هجوم بردند و مورگوت با نیزه‌ای که در مشت داشت ضربتی سخت به تنه ی درختان زد و هر دو را قطع نمود. اونگولیانت نیز به دنبال او منقارهای خوفناکش را بر باقی مانده‌ی درختان نهاد و شیره ی حیات دو درخت را در خود مکید و همچنان که این کار را می کرد، از پشتش توده های مخوف و کورکننده ی تاریکی را پس می داد که آسمان والینور را تاریک می کرد.
 
سپس آن دو که کارشان را به پایان رساندند، به سرعت به سوی استحکامات مورگوت پا به فرار گذاشتند، چرا که [[اورومه]] با سپاهیانش در پی آن‌ها می تاخت و زمین از صدای کوفتن سم‌های زرین [[ناهار]]، به لرزه درآمده بود. اما در نزدیکی [[اوتومنو]]، در منطقه ای یخی و وسیع، اونگولیانت با مورگوت بر سر [[سیلماریل‌ها]] درگیر شد که در پی آن، مورگوت که ضعیف گشته بود فریادی هولناک و گوشخراش سر داد که حتی در دخمه‌های دژ عظیمش هم طنین انداخت. [[بالروگ‌ها]] هم که تا این زمان، منتظر اربابشان بودند، سریعتر از باد و به سان طوفان آتش از دخمه‌ها بیرون ریختند و به سرعت خودشان را به جایی رساندند که پیله‌ی سیاه اونگولیانت قرار داشت و با شلاق های آتشین و هولناکشان پیله را پاره پاره کردند. اونگولیانت که شکست خورده بود هم به سرزمین‌های جنوبی گریخت و دیگر هیچگاه بازنگشت.
 
گفته شده که نسل عنکبوت های غول پیکر سرزمین میانه، مثل آنانی که در سیاه بیشه به [[بیلبو]] و [[دورف‌ها]] حمله کردند و همین طور [[شیلاب]]، عنکبوت سیاه در دروازه های [[کیریت آنگول]]، به اونگولیانت پلید می رسد. می گویند او به قدری پلید بود که جفت‌هایش را می بلعید و سرزمین های میان [[کوهستان وحشت]] و [[دوریات]] را با ابرهای تاریکی و سیاهی پلیدش ناامن و ترسناک کرده بود.
 
 
 
== منابع ==
 
 
 
*ویکیپدیا
 

نسخهٔ ‏۱۱ سپتامبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۱:۴۹

ym2R2y , [url=http://gzcearerlrnb.com/]gzcearerlrnb[/url], [link=http://syexxvhgebcv.com/]syexxvhgebcv[/link], http://demroszsrfgc.com/