آزاغال

نسخهٔ تاریخ ‏۱۷ سپتامبر ۲۰۱۱، ساعت ۰۴:۰۱ توسط PHoBiA (بحث | مشارکت‌ها) (ویرایش 84.45.13.51 واگردانده شد به آخرین تغییری که PHoBiA انجام داده بود)
(تفاوت) → نسخهٔ قدیمی‌تر | نمایش نسخهٔ فعلی (تفاوت) | نسخهٔ جدیدتر ← (تفاوت)
از دانشنامه والیمار
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
آزاغال
زندگی‌نامه
دیگر نام‌هاارباب بله‌گوست
تولد و مرگ؟ - ۴۷۲ دوران اول، نیرنائت آرنوئدیاد
قلمروهابله‌گوست
والدینناشناس
سلسلهاحتمالاً برودبیم
مشخصات ظاهری
جنسیتمرد

آزاغال (به زبان انگلیسی: Azaghal) ارباب دورف‌های بله‌گوست در دوران اول بود.

تاریخچه

تاریخچه ابتدایی

آزاغال زمانیکه اورک‌ها در راه به او دستبرد زدند از راه دورفی وارد بلریاند شرقی شد. مادروس به کمک او آمد و جان و مالش را نجات داد. وی نیز به نشانه سپاسگذاری، کلاهخود خود را که به دست تلخار آهنگر ساخته شده بود، به مادروس هدیه داد.

اتحاد مادروس

آزاغال و دورف‌هایش به اتحاد مادروس پیوسته و در زمان نبرد نیرنائت آرنوئدیاد دورف‌های بله‌گوست در هنگام با محاصره کردن گلارونگ اژدها موجبات عقب نشینی پسران فئانور را فراهم آوردند. آنان با تبرزین‌های خود پی در پی به اژدها ضربه می‌زدند، ولی پوست و زره اژدها آنقدر محکم بود که این ضربه‌ها بر او اثری نداشت. گلارونگ که به شدت خشمگین شده بود، به آزاغال حمله برد و بر روی او خیمه زد. آزاغال نیز در آخرین نفس‌هایش دشنه خود را بیرون آورد و ضربه‌ای مهلک به شکم اژدها وارد ساخت. این کار او باعث جراحت عمیقی در گلارونگ شد و آنچنان نعره گوش خراشی بر آورد که تمام موجودات کارزار از هیبت آن به خود لرزیدند و شروع به فرار کردند.

دورف‌ها بدن بی جان فرمانده شان را به دست گرفته و از صحنه نبرد خارج شدند؛ با قدم‌هایی آهسته و در حالیکه سوگواری می‌کردند به حرکت افتادند. شکوه و جلال آنان آنچنان بود که هیچ موجودی جرأت نزدیکی به آنان را نداشت.

ریشه یابی نام

آزاغال یکی از معدود نام‌های شناخته شده خوزدول است. معلوم نیست که آیا این نام، در هنگام تولد وی به کار می‌رفته و یا لقب وی بوده‌است. معنای آن مشخص نیست، اما به نظر می‌رسد که ریشه آن واژه آدونایک آزگارا می‌باشد، به معنای "کسی که به خاطر جنگیدن مزد می‌گیرد". شاید معنای آزاغال "جنگنده یا مبارز" باشد.

منابع

«Azaghal». مشارکت‌کنندگانِ دانش‌نامه‌ٔ تخصصی تالکین‌گیت‌وی. بایگانی شده از نسخهٔ اصلی در تاریخ ۱۹ مرداد ۱۳۹۰.