کوهستان مه‌آلود

(تغییرمسیر از کوهستان مه)
از دانشنامه والیمار
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
کوهستان مه
مشخصات ظاهری
نوعسلسله جبال
مکانبین اریادور ، برهوت و مرزهای شمالی روهان
ساکنیندورف‌های قوم دورین، اورک‌ها، ترول‌ها، غول‌ها، انسان‌ها، الف‌های سیلوان و سیندار، انت‌ها، و عقاب‌ها
قلمرو (ها)خازاد-دوم، قلمروهای متعدد اورک‌ها
شرحبزرگترین سلسله جبال در سرزمین میانه
مشخصات کلی
دیگر نام‌هاهیتائگلیر، کوهستان مه‌آلود
اتفاقاتسفر بزرگ الف‌ها، بیدارشدن دورین اول، بیدارشدن بالروگ، حکمفرمایی اورک‌ها و نبرد دورف‌ها و اورک‌ها

کوهستان مه‌آلود یا کوهستان مه (هیتائگلیر در زبان سینداری بصورت جمع) سلسله جبال بزرگ و پهناوری بود که بین اریادور از غرب و رودخانه بزرگ آندوین در شرق محصور بود. وسعت آن ۷۹۵ مایل (۱۲۸۰ کیلومتر) بود که شمالی ترین قسمت آن کوه گونداباد و جنوبی ترین آن نیز مِتِدراس بود. بعضی از قله‌های آن ارتفاعی بالغ بر ۱۲۰۰۰ پا (۳۶۶۰ متر) داشتند.

ویژگیهای جغرافیایی

مهمترین قله‌های این سلسله جبال عبارتند از: کوه گونداباد، ردهورن (شاخ سرخ)، سیلورتین (قله نقره‌ای)، کلودی‌هد (قله ابری) و مِتِدراس.


قله‌های مهم

شمالی ترین قله کوهستان مه کوه گونداباد است، جاییکه مطابق افسانه دورین اول، پیرترین فرد از هفت پدر دورف‌ها در این کوه از خواب بیدار شد. بعدها این مکان تبدیل به محلی امن برای اورک‌ها شد.

بزرگترین قلمرو دورف‌ها در سرزمین میانه یعنی خازاد-دوم در میانه کوهستان مه قرار دارد. این شهر در پایه و بن سه کوه ساخته شده بود: ردهورن (کارادراس به سینداری)، سیلورتین (سلب‌دیل) و کلودی‌هد (فانوی‌دول). دورف‌ها در کنار کوه سیلورتین پلکان بی‌انتها را ساختند، پلکانی که از بن کوه تا قله کوه ادامه داشت. در جنوبی ترین نقطه کوهستان مه قله مِتِدراس ("آخرین قله") قرار داشت.

گذرگاه‌های عبوری از میان کوهستان مه

مهمترین گذرگاه‌ها، گذرگاه فوقانی و گذرگاه ردهورن بود. همچنین گذرگاه دیگری وجود داشت که از سرچشمه رودخانه گلادن آغاز شد.


مسیرهای اطراف کوهستان مه

شکاف روهان دره‌ای قابل عبور بود که بین جنوبی ترین قله کوهستان مه و شمالی ترین قسمت کوهستان سفید قرار داشت. در منتهی الیه شمال، این کوهستان با کوهستان خاکستری شکلی T مانند را تشکیل می‌دادند و مانع عبور مسیری از میانشان می‌شدند.


تاریخچه

پیدایش

این کوهستان در سالهای درختان توسط ملکور والار به عنوان مانعی برای اورومه که موجودات اهریمنی او را شکار می‌کرد ساخته شد. بعدها در زمان سفر بزرگ این کوهستان مانعی برای الف‌ها نیز به شمار می‌رفت و باعث شد که برخی از آنان به سمت جنوب تغییر مسیر بدهند. الف‌هایی که از کوهستان مه عبور نکردند را ناندور می‌نامند.


ساکنین

دورف‌ها، اورک‌ها، الف‌ها، هابیت‌ها، عقاب‌ها و انت‌ها همگی در کوهپایه و یا میان کوهستان مه زندگی می‌کردند.


دورف‌ها

شهر بزرگ دورف‌ها یعنی خازاد-دوم (که بعدها "سیاه‌چال موریا" نامیده شد) در نزدیک قسمت‌های میانی این سلسله کوه قرار داشت. در آنجا خاندان دورین برای هزاران سال در قلمرو پادشاهی که از کوه گونداباد تا منتهی الیه شرقی تپه آهن گسترده بود، زندگی می‌کردند. تا اینکه بلای جان دورین در آنجا از خواب طولانی اش بیرون آمد و تمام دورف‌ها را مجبور به ترک خانه‌های باستانی‌شان کرد. به نظر می‌رسد قبل یا بعد از نبرد دورف‌ها و اورک‌ها برخی از دورف‌ها در بخش شرقی کوهستان نزدیک شهر گابلین‌ها زندگی می‌کرده‌اند.

زمانیکه دورف‌ها قدرتمند بودند، کوهستان تقریباً از لوث وجود اورک‌ها خالی بود، اما زمانیکه سایه شروع به رشد کرد، اورک‌ها به کوه گونداباد آمدند و در شهر گابلینی تعدادشان رو به افزایش گذاشت (جاییکه بیلبو بگینز حلقه یگانه را پیدا کرد. بعدها آنان به موریا نیز راه پیدا کردند و تمام مناطق اطراف آنجا را غصب نمودند.


الف‌ها

دره الفی ریوندل ، خانه الروند، در کوهپایه‌های غربی گذرگاه فوقانی ساخته شده بود. در بخش شرقی کوهستان نزدیک سرچشمه رودخانه سیلورلود، پادشاهی لورین که تحت حکمرانی ارباب کله‌بورن و بانو گالادریل بود قرار داشت. زمانیکه الف‌ها از دو سمت کوهستان مه حفاظت می‌کردند، افراد معدودی می‌توانستند از میان آن عبور کنند.


انسان‌ها

سرزمین‌های شرقی کوهستان مه و جنوب کوهستان خاکستری خانه اجدادی ائوتئود، جد روهیریم بود. پایتخت آن فرامسبورگ نام داشت.


اشباح

در دوران سوم پادشاه جادوپیشه فرمانروایی آنگمار را در سرزمین‌های غربی بین کوهستان مه و کوهستان آنگمار بنا نهاد. این منطقه اهریمنی مأمن و جایگاه انسان‌های گمراه، اورک‌ها و دیگر مخلوقات سائورون بود. پایتخت آن کارن دوم نام داشت. در شیب‌های جنوبی کوهستان مه، زیر کوه مِتِدراس، قلعه آیزنگارد قرار داشت، که در ابتدا از استحکامات گاندوریان بود ولی بعدها به سارومان رسید. در دوران سوم، سرزمین‌های جنوب توسط روهان محافظت می‌شد.


هابیت‌ها

هابیت‌ها برای سالهای نامشخصی در امتداد پایکوه‌های کوهستان مه نزدیک دره آندوین زندگی می‌کردند. حدود سال ۱۰۵۰ دوران سوم، گروهی از هابیت‌ها به نام هارفوت‌ها از میان کوهستان مه به غرب مهاجرت کردند، زیرا از تعداد روزافزون انسان‌ها و رشد و نمو سایه در میرک‌وود در هراس و گریزان بودند. بعدها دو گروه دیگر از هابیت‌ها به نام استورها و فالوهایدها نیز به غرب مهاجرت کردند تا اینکه در سال ۲۵۰۰ هیچ هابیتی در شرق کوهستان دیده نمی‌شد.


عقاب‌ها

نزدیک خروجی شرقی شهر گابلین‌ها، لانه‌های مرتفع عقاب‌ها قرار داشت و همواره مراقب حرکات اورک‌ها بودند. در بخش‌های جنوبی تر، انت‌ها از جنگل فانگورن، آخرین بازمانده از جنگل بزرگ جنوبی که قرن‌ها پیش کوهستان را در بر گرفته بود، محافظت می‌کردند.


در دوران سوم

تورین و شرکاء از گذرگاه فوقانی برای عبور از کوهستان مه استفاده کردند و توسط اورک‌ها شهر گابلینی دستگیر شدند.

بعدها یاران حلقه سعی کردند که از گذرگاه ردهورن استفاده کنند، زیرا می‌دانستند که گذرگاه فوقانی و شکاف روهان توسط جمعیت کثیری از نگهبانان اورک و نیروهای سارومان حفاظت می‌شود. کولاک شدیدی گذرگاه ردهورن را مسدود کرده بود، و یاران حلقه را مجبور کرد که از میان موریا عبور کنند. در آنجا آنها با بالروگی روبرو شدند که بر معادن آنجا حکومت می‌کرد. گندالف بالروگ را با انداختن از سیلورتین از بین برد، اما جان خودش را نیز در این راه از دست داد.


منابع

«Misty Mountains». مشارکت‌کنندگانِ دانش‌نامه‌ٔ تخصصی تالکین‌گیت‌وی. بایگانی شده از نسخهٔ اصلی در تاریخ ۱۸ آبان ۱۳۸۹.