پادشاه بزرگ نولدور

(تغییرمسیر از شاه برین نولدور)
از دانشنامه والیمار

پادشاه والامقام نولدور (به زبان انگلیسی: High King of Noldor) لقبی است که به شش تن از پادشاهان بزرگ قوم نولدور اطلاق می‌شود. آنها فرمانروایی افتخاری را بر تمام نولدوهای سرزمین میانه دارند، اگر چه در شرایط واقعی از این قدرت تا زمان آخرین اتحاد استفاده لازم نشد. در عمل، پسران فئانور زمانیکه از این پادشاهی اطلاع یافتند، به آن اهمیتی ندادند و ترجیح دادند که از سیاست‌ها و خط مشی‌های خود تبعیت کنند و بزرگترین برادرشان یعنی مادروس را به عنوان پادشاه انتخاب کنند.

این شش پادشاه برین عبارتند از :


خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد

۱. فینوه : ۹۰۰۰ سال پیش از شروع دوران اول حکمرانی می‌کرد.

اولین ارباب نولدور که در کوئیوینن بیدار گشته و مردمش را به سمت غرب رهنمایی کرد و در والینور رحل اقامت گزید. او در فورمه‌نوس به دست مورگوت به قتل رسید. منصب او به بزرگترین پسرش رسید.




خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد

۲. فئانور : مدت کوتاهی در سال ۱ دوران اول فرمانروایی کرد.

او مسئول تبعید قوم نولدور از والینور به سمت سرزمین میانه بود و قصد انتقام از قتل پدر و یافتن سیلماریل‌ها از مورگوت را داشت. در نبردی که در آنگباند داشت به دست ارباب بالروگ‌ها کشته شد و بعد از مرگش مقام فرمانروایی به بزرگترین پسرش مايدروس رسید، اما او به دلايلى نظير ناجوانمردى فئانور در حق برادرش فین‌گولفین خصوصا در ماجراى رها كردن برادرش و به آتش كشيدن كشتى ها در لوسگار ، از این مقام سر باز زد و آن را به عموی خود فین‌گولفین منتقل ساخت. هر چند فین‌گولفین برادر ناتنى پدرش بود اما مايدروس شاه برحق را فین‌گولفین دانست. هر چند تنى چند از برادران مايدروس از تصميم او خشنود نگشتند و با راى او موافق نبودند.


خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد

۳. فین‌گولفین : به مدت ۴۵۴ سال (تا سال ۴۵۵ د.ا) بر قوم نولدور حکم راند.

او همراه با پسرانش در شمال غربی سرزمین بلریاند زندگی می‌کرد و در دوران محاصره آنگباند بر نولدوریان حکم می‌راند. زمانی مورگوت در نبرد داگور براگولاخ این محاصره را شکست او با عصبانیت و به تاخت به سمت دروازه‌های آنگباند روانه شد و در نبردی دهشتناک به دست ارباب تاریکی مورگوت کشته شد. پس بزرگش مقامش را به ارث برد.



خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد

۴. فینگون : مدت ۱۶ سال (تا سال ۴۷۱ د.ا) پادشاه نولدور بود.

سلطنت کوتاه او یکی از نبردهای بی پایان با نیروهای اهریمنی مورگوت است. همراه با مادروس، او آخرین حمله را به سپاهیان مورگوت ترتیب دادند، نبردی که نیرنائت آرنوئدیاد یا «اشکهای بی شمار» نام گرفت. در این نبرد بود که فینگون در نبردی هولناک به ارباب بالروگ‌ها گوتموگ به مرز پیروزی رسید اما در حالتی نابرابر به دست او و دیگر بالروگ‌ها جانش را از دست داد. سلطنت او به برادرش رسید.



خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد

۵. تورگون : ۳۹ سال (تا سال ۵۱۰ د.ا) فرمانروای نولدور بود.

شاید بتوان پادشاهی تورگون را به نوعی تشریفاتی دانست، زیرا هم خویشان او از محل فرمانروایی او یعنی شهر مخفی گوندولین هیچ اطلاعی نداشتند. محل گوندولین پس از خیانت مایگلین توسط مورگوت بر ملا شد و تورگون در سقوط شهر کشته شد. پس از مرگش، سلطنت به تبار فینارفین و به فرزند اورودرت رسید.



خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد

۶. گیل-گالاد : مدت ۳۵۱۴ سال (تا سال ۳۴۴۱ د.د) پادشاهی کرد.

آخرین فرمانروای قوم نولدور، پادشاهی او پس از فینوه بیشترین عمر را نسبت به پیشینانش دارد. او آخرین اتحاد را با الندیل صورت داد و در محاصره باراد-دور در اواخر دوران دوم کشته شد.


پس از گیل-گالاد این مقام دیگر توسط کسی استفاده نشد. اما فرمانروایی به تبار تورگون رسید یعنی ائارندیل (که در غرب بود و دیگر نتوانست حکمرانی کند) و الندیل (که هیچگاه ادعای پادشاهی نکرد اما با تمام حقوق آن حکمرانی کرد.)


منابع