دیور

(تغییرمسیر از دیور الوچیل)
از دانشنامه والیمار
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
دیور الوخیل
نیم-الف
زندگی‌نامه
نام کوئنیاییاوسیر، آرانل ، دیور زیبا
القابپادشاه دوریات
تاریخ و محل تولد۴۷۰ دوران اول، تال گالن
قلمرواوسیریاند، دوریات
مرگ۵۰۶ دوران اول، منگروت
سن در هنگام مرگ۳۶ سال
اطلاعات شخصی
جنسیتمرد
والدینبرن، لوتین
حق ارثپدر انسان، مادر نیم-الف
همسرنیملوت
فرزندانالوینگ ، الورد و الورین
رنگ موتیره

دیور (به زبان انگلیسی: Dior) پسر برن و لوتین وارث فرمانروایی الوه تینگول، پادشاه دوریات است. او یکی از نیم-الف‌ها بوده و معروف به "الوخیل" (Eluchil) یا "وارث الوه" ، "اوسیر" (Ausir) یا "ثروتمند" ، "آرانل" (Aranel) یا "الف نجیب" و "زیبا" می باشد.

تاریخچه

دیور در جزیره تال گالن در بلریاند شرقی به دنیا آمد. در 27 سالگی با نیملوت از دوریات ازدواج کرد و در لانتیر لامات در کوهپایه کوهستان آبی سکنی گزید. در آنجا آنها صاحب سه فرزند شدند: الوینگ ، الورد و الورین. بعد از اینکه دورف‌ها تینگول را به خاطر گردنبند ناگلامیر به قتل رساندند، دیور به منگروت رفته و پادشاه دوریات شد.

چهار سال بعد دیور و نیملوت نیز در جریان سقوط دوریات توسط پسران فئانور کشته شدند. اربابان الف و خدمتکارانشان آنچنان تحت تأثیر و نفوذ سوگند فئانور بودند که هر کسی را که مانع دستیابی آنان به سیلماریل‌ها می شد از لبه تیغ می گذارندند. دیور با درایت خاصی سه پسر فئانور یعنی کله‌گورم ، کارانتیر و کوروفین را از بین برد اما خود نیز در این نبرد کشته شد و پادشاهی دوریات و قلمرو آن نابود شد.

بعد از این خونریزی، خدمتکاران کله‌گورم پسران دیور یعنی الورد و الورین را در جنگل رها کردند تا از بین بروند. اما در این میان، الوینگ با باقیمانده الف‌های دوریات به بندرگاه‌های سیریون فرار کرد . سالها بعد او با ائارندیل ازدواج کرد و با او به والینور قدم گذاشت.


شجره نامه

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
الوه
 
ملیاناولوهالمو
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
خاندان بئور
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
لوتین
 
برن
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
دیور
 
نیملوت
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
الورینالوردالوینگ
 
ائارندیل
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
الروندالروس

منابع

«دیور الوخیل». مشارکت‌کنندگانِ دانش‌نامه‌ٔ تخصصی تالکین‌گیت‌وی. بایگانی شده از نسخهٔ اصلی در تاریخ 26 آگوست 2010.