نبرد خشم

(تغییرمسیر از جنگ خشم)
از دانشنامه والیمار
نبرد خشم
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
نبرد: نبرد خشم
تاریخ: ۵۴۵ - ۵۸۷ د.ا
مکان: بلریاند
نتیجه: پیروزی قاطع ارتش والار، غرق شدن بلریاند، اخراج مورگوت از آردا.
طرفهای متخاصم

ارتش والار، شامل وانیار و ائارندیل.

مورگوت و موجودات پلیدش، شامل بالروگ‌ها، اورک‌ها و اژدهایان.

فرماندهان
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
ائارندیل
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
فینارفین
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
مورگوت
قدرت ها

صدها هزار تن

میلیون‌ها تن

تلفات

نامعلوم، اما به احتمال زیاد شدید.

تقریباً تمام ارتش از بین رفت.

نبرد خشم (به زبان انگلیسی: War of Wrath) یا نبرد بزرگ (به زبان انگلیسی: The Great Battle)، آخرین نبرد در مقابل مورگوت بود که در اواخر دوران اول صورت گرفت و نیز بزرگترین نبردی بود که در تمام سرزمین میانه در گرفت.

تاریخچه

سرآغاز نبرد

به مدت ۵۰۰ سال در دوران اول، مورگوت دارای قدرت فراوانی در سرزمین میانه شده بود، و حتی به خاطر نبردهای متعددی که با نولدور داشت از این قدرت کاسته نشده بود. ائارندیل دریانورد که جواهر سیلماریل را به پیشانی بسته بود، اولین فرد از نسل فانیان بود که به والینور قدم می‌گذاشت. وی والار را ترغیب کرد که به الف‌ها و انسان‌های دربند در سرزمین میانه کمک و یاری برسانند.

والار به درخواست ائارندیل جامه عمل پوشاند و همراه با الف‌های وانیار و نولدوری که در والینور بودند همراه با کشتی‌هایی که تله‌ری‌ها ساخته بودند در قالب سپاهی مقتدر و عظیم به سرزمین میانه حرکت کردند. آنان در بلریاند اردوگاه زدند و در دشت‌های آنفائوگلیت با سپاهیان اهریمنی مورگوت روبرو شدند.


نبرد بزرگ

والار و الف‌ها، بالروگ‌ها را نابود کردند، مگر تعدادی اندک که خود را نجات دادند و در جاهای مختلف پنهان گشتند. اورک‌ها مانند کاهی در آتشی بزرگ از بین می‌رفتند و تار و مار می‌شدند. درحالیکه سه خاندان اداین همراه با والار می‌جنگیدند، بسیاری دیگر نیز بودند که در مقابل والار قرار گرفتند و از بین رفتند. مورگوت در حالیکه شکست را احساس می‌کرد، آخرین سلاحش را رو کرد، اژدهایان بالدار، که تا پیش از این در هیچ جا دیده نشده بودند و باعث شدند که والار عقب نشینی نمایند. سر دسته این اژدهایان موجودی قدرتمند و پلید بود به نام آنکالاگون سیاه.

سپس ائارندیل همراه با کشتی آسمانی اش وینگیلوت در کنار عقاب‌ها با اژدهایان به نبرد پرداختند و در نهایت رهبر اژدهایان یعنی آنکالاگون سیاه را به طرزی دهشتناک از بین بردند. آنکالاگون پس از کشته شدن بر روی برج‌های تانگورودریم سقوط کرد و منجر به نابودی آن شد.

مورگوت در حالیکه در عمیق ترین سیاهچال آنگباند مخفی شده بود توسط زنجیرهای قدیمی آنگاینور به بند کشیده شد. دو سیلماریلی که در هنوز در اختیارش بود توسط ائون‌وه مایار باز پس گرفته شد و به شدت از آنها محافظت به عمل آمد (هرچند این دو جواهر بعدها توسط مادروس و ماگلور به سرقت برده شد.) در نهایت والار او را از طریق دروازه شب به آن سوی دیوارهای جهان و در پوچی بی پایان تبعید کردند، جاییکه تا زمان نبرد نهایی و روز مجازات در آنجا باقی ماند. تنها در آن نبرد بود که به طور دردناکی نابود می‌گشت.

اتفاقات پس از نبرد

ویرانی‌های نبرد بسیار عظیم بود؛ بخش اعظمی از سرزمین‌های غرب ارد لویین از بین رفته و در اعماق دریا مدفون گشتند. بسیاری از الف‌ها به غرب مهاجرت کردند در حالیکه بسیاری دیگر نیز در شرق ماندند. والار جزیره‌ای با نام نومه‌نور را در دریای غربی برافراشتند که منزلگاه جدید اداین گشت.


نبردهای بلریاند
نبرد اول بلریاند | داگور-نوئین-گیلیات | داگور آگلارب | داگور براگولاخ | نیرنائت آرنوئدیاد | نبرد خشم