بلریاند شرقی

از دانشنامه والیمار

بلریاند شرقی بخش شرقی بلریاند بود که بین بخش غربی و کوهستان آبی در دوران اول سرزمین میانه قرار داشت.

سرزمین‌های باز و وسیع لوتلان، شکاف ماگلور، تارگه‌لیون و اوسیریاند بخش اعظمی از بلریاند شرقی را شکل می‌دادند. این سرزمین‌ها اکثراً شامل تپه‌ها، زمین‌های پست پوشیده از جنگل متراکم، بوته‌زارها و بیشه‌زارها بودند. اقلیم این سرزمین‌ها از سرمای شدید و زمستان‌های خشک با تابستان‌های کوتاه و خنک تا زمستان‌ها و تابستان‌های معتدل متغیر بود. تمام این مناطق تحت تأثیر بادهای خشک و سردی بود که از سوی دور دایده‌لوس و کوهستان آهن از شمال، و بادهای گرم و مرطوبی بود که از سمت دریا می وزید.

پیش از بازگشت نولدور، نواحی مختلفی از بلریاند شرقی توسط لای‌کوئندی‌ها (الف‌های سبز) که در اوسیریاند زندگی می کردند و سیندار که در دیگر بخش ها سکونت داشتند اشغال شده بود. زمانیکه نولدور بازگشتند، بخش اعظمی از این نواحی تحت کنترل مادروس، ماگلور، کله‌‎گورم، کارانتیر، کوروفین، آمرود و آمراس، پسران فئانور بود. آنها قلعه‌ها و کاخ‌های عظیمی را در این مناطق بین لوتلان و تارگه‌لیون احداث نمودند تا سدی باشند در مقابل نفوذ مورگوت از شمال دوردست. زبان غالب در آن زمان سینداری و کوئنیایی بود که بعدها زبان تالیسکا که توسط انسان‌ها بود نیز به آن اضافه شد.

تا اواخر دوران اول، بخش های بیشتر و بیشتری از این سرزمین ها در اختیار و کنترل مورگوت در آمد تا اینکه در نهایت تمام آن به دست نیروهای تاریک افتاد و به دور دائه‌ده‌لوت تغییر نام داد. این سرزمین نیز همانند دیگر بخش های بلریاند در نبرد خشم به طور کامل از بین رفت. با این وجود، بخش هایی از آن در دوران دوم و سوم باقی ماند و لیندون، سرزمین گیل-گالاد و سپس کیردان را شکل دادند.