الداکار (پادشاه گاندور)

از دانشنامه والیمار
نام ِ الداکار به بیش از یک شخصیت، وسیله یا مفهوم بر‌میگردد. برای دیدن بقیهٔ معانی الداکار (ابهام‌زدایی) را نگاه کنید.
الداکار
گاندوریان
زندگی‌نامه
دیگر نام‌ها و القابوینی‌تاریا
زادروز۱۲۵۵ د.س
سلطنت۴۸ سال
مرگ۱۴۹۰ د.س
سن۲۳۵ سال
اطلاعات شخصی
جنسیتمرد
والدینوالاکار، ویدوماوی
خواهر و برادراحتمالا یک خواهر یا برادر
فرزنداناورنن‌دیل، آلدامیر و یک دختر

بیست و یکمین پادشاه گاندور. الداکار در سال ۱۲۵۵ دوران سوم بدنیا آمد. پدر او شاه والاکار بود و مادرش ویدوماوی، دختر قدرتمند‌ترین رهبر مردمان شمالی در رووانیون. نام اصلی او در زبان شمالی‌ها وینی‌تاریا بود. نام الداکار در زمان بازگشتشان به گاندور به او داده شد.

در ابتدا ویدوماوی و فرزندانش در گاندور خوش‌آمد گفته شدند ولی بعضی از مردمان گاندور نمی‌توانستند با این حقیقت که پادشاه آیندشان زنی از نوادگان غیر نومه‌نوری دارد، کنار بیایند. بهانهٔ اصلی آن‌ها این بود که خون خاندان سلطنتی با این ازدواج ضعیف شده و طول عمر شاه آینده کم خواهد شد. وقتی که ویدوماوی در سال ۱۳۳۲ یا ۱۳۳۴ درگذشت، عمرش در مقایسه با گاندوریان بسیار کم بود (معلوم نیست ولی حدود ۱۰۰ سال داشت) و این واقعیت به اختلافات دامن زد.

در آخرهای‌ دوران زمامداری والاکار شورشی در استان‌های جنوبی گاندور توسط مخالفان جانشینی الداکار برای سلطنت، شکل گرفت. والاکار در سال ۱۴۳۲ درگذشت و در همان زمان جنگ داخلی ستیز خویشاوندان (kin-strife) آغاز گشت. شورشیان شعار می‌دادند که: «نام اصلی او وینی‌تاریاست و جای اصلیش پیش مردم خودش تو شمال!»

الداکار فرمانروایی قوی و با اراده بود و شجاعتش را از مردمان شمالی به ارث برده بود. او سال‌ها با شورشیان مقابله کرد. حامیان او به جز مردمان گاندور، مردمان شمالی هم بودند و گاندوریان اکثرا از استان‌های شمالی بودند. سرانجام در شال ۱۴۳۷ نیروهای او در اوزگیلیات شکست خورد و او و یارانش مجبور شدند به رووانیون فرار کنند.

رهبر شورش، کاستامیر، تخت پادشاهی را غصب کرد. او نوهٔ برادر کوچکتر شاه رومنداکیل دوم، کالیمه‌تار، بود. کاستامیر پسر بزرگ الداکار، اورنن‌دیل، را گرفت و کشت. به دستور کاستامیر بسیاری دیگر از مردم را کشتند و اوزگیلیات را آتش زدند. ظلم کاستامیر او را بین مردم منفور کرد و بسیاری از استان‌ها آمادهٔ شورش علیه او شدند.

الداکار برای ۱۰ سال در رووانیون منتظر ماند. در سال ۱۴۴۷ او به این نتیجه رسید که وقت مناسب برای بازپسگیری سلطنتش فرارسیده. او ارتش بزرگی را از رووانیون به گاندور روانه کرد و در راه نیروهای ایتیلین، آنورین و کلندارون به او پیوستند. الداکار و کاستامیر در جنگ دوراهی ارویی با هم جنگیدند. بسیاری در آن جنگ کشته شدند و سرانجام الداکار، کاستامیر را کشته، سلطنت را بازپس گرفت.

بعضی از شورشیان به رهبری پسر کاستامیر به پلارگیر فرار کردند و آن‌ها نیز تا سال ۱۴۴۸ نابود شدند. بازماندگان به لنگرگاه‌های اومبار فرار کردند و بعد‌ها به دزدان دریایی تبدیل شدند.

پس از جنگ، الداکار تعداد زیادی از شمالی‌ها را به گاندور دعوت کرد چرا که پس از جنگ داخلی جمعیت گاندور کاسته شده بود و در آن زمان بسیاری از گاندوریان به شمالی‌ها ازدواج کردند.

الداکار ۲۳۵ سال زندگی کرد بدون این‌که خون مادرش تاثیری بگذارد. ولی در کل طول عمر مردم گاندور رو به کاهش بود چرا که آن‌ها از نومه‌نور جدا شده بودند که در اصل هدیه‌ای از طرف والار به اجدادشان عوض جنگ با ملکور در هزاران سال پیش بود.

بجز اورنن‌دیل، الداکار یک پسر و دختر دیگر نیز داشت. پس از مرگ الداکار در سال ۱۴۹۰ پسر دومش آلدامیر جانشین او شد.

ریشه‌یابی نام‌ها

«الداکار» به معنی «کلاه‌خود الف» است و از دو کلمهٔ «الدا» به معنی «الف» و «کارما» به معنی «کلاه‌خود» تشکیل شده است.

معنی روشنی برای «وینی‌تاریا» وجود ندارد ولی احتمالا از «وینی‌تاریوس» گرفته شده که ربطی به سرزمین‌میانه ندارد.

منابع

این مقاله ترجمهٔ مقاله مربوطه در یکی از وب‌گاه‌های‌ زیر است.


سلف:
والاکار
بیست و یکمین پادشاه گاندور
از ۱۴۳۲ تا ۱۴۳۷ د.س
جانشین:
کاستامیر
سلف:
کاستامیر
بیست و یکمین پادشاه گاندور
از ۱۴۴۷ تا ۱۴۹۰ د.س
جانشین:
آلدامیر