الدار

از دانشنامه والیمار

الدار (مفرد:الدا) نامی بود که اورومه‌ی والار به الف‌ها (و این اصطلاح در مورد الف‌های غربی نیز بکار برده می شود) اطلاق کرد زمانیکه او آنها را برای اولین بار در کوئیوینن یافت درحالیکه زیر نور ستارگان سرگردان بودند. در ابتدا این نام به تمام الف‌ها گفته می شد، اما پس از دعوت والار، به آنهایی اطلاق شد که این دعوت را پذیرفتند و سفر بزرگ را آغاز نمودند.

سه قوم از الداها عبارتند از: وانیار، نولدور و تله‌ری. تمام وانیاها و نولدوها به آمان رفتند، هر چند تعداد زیادی از نولدور بعدها همراه با فئانور به سرزمین میانه بازگشتند.

تعداد زیادری از تله‌ری‌ها نیز به والینور سفر کردند، اما دودسته از آنها در سرزمین میانه از سفر منصرف شدند؛این دو دسته را اومانیار می نامند یعنی "الداهایی که در آمان نیستند". اولین گروه از آنها ناندور نام گرفتند که به سمت شرق کوهستان مه‌آلود و قسمتهای پایینی رودخانه آندوین حرکت کردند. گروه دوم، سیندار بودند که در بلریاند درنگ کردند و به جستجوی اربابشان الوه پرداختند.


ریشه کلمه

الدار در زبان عبری به معنای "ساکنین خدا" بوده و در زبان نورسی نیز دارای معنی نادر "جنگجویان آتش" است.