اداین

از دانشنامه والیمار
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
اداین
قلمروهاتارگه‌لیون، بره‌تیل، استولاد، لادروس
قد متوسطمتوسط، در بعضی حالات بلندقامت
رنگ موتیره، بلوند، طلایی
طول عمرحداکثر ۱۵۰ سال
اعضابئور، ماراخ، هادور، هالت، هالداد، باراهیر ، برن ارخامیون و ...

اداین (به زبان انگلیسی: Edain) که به آتاناتاری، پدران انسان‌ها و سه خاندان انسان‌ها معروف است، دسته‌ای از انسان‌ها بودند که در زمان محاصره آنگباند در دوران اول از کوهستان آبی گذشتند ، وارد بلریاند شده و یکی از متحدین و دوستان اصلی الف‌ها گشتند. اصطلاح اداین به آن دسته از انسان‌ها که در سالهای بعد دوران اول وارد بلریاند شدند و به ایسترلینگ‌ها معروف شدند اطلاق نمی‌شود. گفته شده‌است که آنها از اداین سیاه چرده تر بوده و در سالهای بعد بخش اعظمی از آنان تبدیل به یکی از خائنین اصلی به الف‌ها شدند.


سه خاندان اداین

اداین به سه خاندان یا قبیله عمده تقسیم شد که عبارتند از:

۱. خاندان بئور: آنان موهایی تیره داشته و از قدرت جسمانی بالایی برخوردار بودند و شبیه ترین اشخاص به الف‌های نولدور بودند. آنان در ابتدای امر توسط فینرود فلاگوند، ارباب نارگوتروند کشف شدند و تحت هدایت وی در سرزمین آمرود ارباب نولدوری ساکن شدند، در جاییکه بعدها به استولاد یا اردوگاه معروف گشت. آنها به خاندان فینارفین وفادار باقی ماندند و در سالهای بعد در سرزمین دورتونیون سکنی گزیدند.

۲. خاندان هالت یا هالادین: آنان مردمانی گوشه گیر و آرام بودند، موهایی تیره داشته اما نسبت به بئوریان از قدرت فیزیکی کمتری برخوردار بودند. از دیگر قبایل انسانی دوری جسته و بعدها اجازه یافتند که در بیشه بره‌تیل که بخشی از دوریات بود سکنی گزینند. گفته شده‌است که آنها به ندرت در نبردی شرکت می‌کرده‌اند.

۳. خاندان ماراخ که بعدها به خاندان هادور تغییرنام داد. آنان قامتی بلند و موهایی طلایی داشتند و شبیه ترین افراد به الف‌های وانیار بودند. تعداد آنها بسیار زیاد بود و مردمانی جنگاور بودند، آنچنانکه الف‌های جنگلی اوسیریاند از آنها هراس داشتند. بعدها در منطقه لادروس که واقع در سرزمین هیتلوم بود سکنی گزیدند. آنان به پادشاه فین‌گولفین و پسر وی فینگون وفادار باقی ماندند.

بئوریان و ماراخیان زبان مشترکی داشته و پیش از عزیمت به بلریاند یکدیگر را می‌شناختند. زبان هالادین برای دو قوم دیگر ناشناخته بود.

خاندان بئور تقریباً توسط مورگوت از بین رفت، و افرادی که از این خاندان باقی ماندند با مردمان خاندان هادور آمیخته شدند که بعدها تبدیل به نومه‌نوریان شدند. به نظر می‌رسد خاندان هالت به طور کلی از بین رفته‌است و یا حداقل کسانی که باقی ماندند به صورت انسان‌هایی گوشه گیر و تنها به زندگی خود ادامه داده‌اند.


سرنوشت

پس از نبرد خشم از سوی والار جزیره نومه‌نور به خاطر وفاداری اداین به الف‌ها به عنوان هبه به آنان اهدا شد. بنابراین نوادگان اداین تبدیل به نژادی بزرگتر از هر نژاد انسانی در سرزمین میانه شدند که در زیر نور سرزمین خجسته زندگی می‌کردند.

زمانیکه نومه‌نوریان در دوران دوم به سرزمین میانه بازگشتند، به انسان‌های بسیاری برخوردند که وابسته به آتانی بودند. اداین این انسان‌ها را به عنوان انسان‌های میانه تقسیم بندی کردند و رابطه‌ای دوستانه با آنها برقرار کردند. نمونه‌ای از این انسان‌ها عبارتند از: روهیریم، مردمان دیل و ساکنین بری.

دیگر انسان‌ها نظیر دونلندینگ‌ها انسان‌های میانه نیستند زیرا بیشتر از اینکه به بئوریان و یا ماراخیان منتسب باشند وابسته به هالادین می‌باشند و جزو دشمنان نومه‌نور به حساب می‌آیند.

نوع چهارمی از انسان‌ها که جزو خاندان دوم بودند، خود را دروگ می‌نامیدند. این نام از واژه سینداری درواداین به معنای دروگ اداین مشتق شده‌است. آنها مردمانی عجیب بوده و همراه با هالادین در بیشه بره‌تیل زندگی می‌کردند. حتی برخی از آنها ظاهراً به نومه‌نور رفتند، اما پیش از آکالابت همگی از بین رفتند. در دوران سوم خویشاوندان دور آنها به ووزهای بیشه دروآدان معروف گشتند.


زبان

زبان اداین (حداقل زبان خاندان اول و سوم) وابسته به زبان آدونایی است، اما در بلریاند بخش اعظمی از اداین به زبان سینداری صحبت می‌کردند.

ریشه یابی نام

اداین حالت جمع واژه آدان است که در زبان سینداری به معنای "انسان" است.

واژه سینداری اداین و مفرد آن آدان (در زبان کوئنیایی آتانی و مفرد آن آتان) به صورت تحت الفظی به مردمان دومین اطلاق می‌شود و در اصل به تمامی انسان‌ها اشاره دارد. اما بعدها این واژه تنها به انسان‌های بلریاند و نوادگان آنها اطلاق شد.





منابع

«Edain». مشارکت‌کنندگانِ دانش‌نامه‌ٔ تخصصی تالکین‌گیت‌وی. بایگانی شده از نسخهٔ اصلی در تاریخ ۱۶ بهمن ۱۳۸۹.