آندوین

از دانشنامه والیمار
خطا در ایجاد بندانگشتی: پرونده وجود ندارد
آندوین
مشخصات ظاهری
نوعرودخانه
مکانسرزمین میانه، شرق کوهستان مه‌آلود و کوهستان سفید
ساکنینبسیار
قلمرو (ها)فرامزبورگ، رووانیون، گاندور، روهان
مشخصات کلی
دیگر نام‌هارودخانهٔ بزرگ، لنگ‌فلود
ریشه‌یابی نام‌هاآند = «بلند»، دوین = «رودخانهٔ وسیع»

آندوین (به زبان انگلیسی: Anduin) رودخانه‌ای بود که از بیشتر نواحی سرزمین میانه می گذشت و در شرق کوهستان مه‌آلود جریان داشت. به دلیل گذشتن از سرزمین‌های متعدد، این رود نام‌های مختلفی گرفته است - «لنگ‌فلود» توسط نیاکان روهیریم، «رودخانه بزرگ رووانیون» در زبان وستورن ریوندل و شایر، و بطور ساده «رودخانه بزرگ» در گاندور. تمام این نام‌ها در وصف بلند بودن این رودخانه روی آن گذاشته شده است.

آندوین از کوهستان خاکستری و کوهستان مه‌آلود سرچشمه می‌گیرد و به اتیر آندوین در دریای بزرگ می ریزد. در کتاب اطلس سرزمین میانه، طول این رودخانه ۱۳۸۸ مایل برآورد شده است.

سرچشمه

آندوین از دو جویبار در محل برخورد کوهستان مه‌آلود با خاکستری، سرچشمه می گرفت. ائوتئودها این دو جویبار را لنگ‌ول و گری‌لین نامیده‌اند. پایتخت قدیمی ائوتئود، فرامزبورگ، در محل برخورد این دو جویبار بنا شده بود، جایی که آندوین آغاز می‌شد. لنگ‌ول از نزدیکی کوه گوند‌اباد، در کوهستان مه‌آلود سرچشمه می گرفت، و گری‌لین از غربی‌ترین ارتفاعات کوهستان خاکستری.

مسیر

آندوین در موازات کوهستان مه‌آلود، میان دره‌ای پهن بین کوه‌ها و سیاه‌بیشه، در غرب رووانیون، جریان پیدا می کند. بعد از گذشتن از لوتلورین، مسیر رودخانه از کوهستان جدا شده و به سرزمین‌های قهوه‌ای می رود، سپس از امین مویل و آرگونات می گذرد و از طریق تندرو‌های سارن گبیر وارد نن هیتوئل می شود. در ادامه از آبشار رائوروس سرازیر شده و از مصب انت‌واش و باتلاق‌های وت‌ونگ می گذرد. آندوین قبل از رسیدن به لنگرگاه هارلوند، نزدیک دیوار راماس اخور در جنوب میناس تیریت، از وسط پایتخت پیشین گاندور، اوزگیلیات، در بین کوهستان سفید و کوه‌های سایه می گذرد. در نهایت از دهانه پلاگیر عبور کرده و وارد دریای بزرگ می‌شود.

ریزابه‌ها

به ترتیب از شمال تا جنوب: ریم‌دات، نین‌گلور (گلادن) که در میدان‌های گلادن به آندوین می پیوندد، کله‌برانت (رگهٔ نقره‌ای)‌، رودخانهٔ لیم‌لایت، اونودلو (انت‌واش)، مورگول‌دین، اروی، سی‌ریت و پوروس. پنج تای اول از کوهستان مه‌آلود، مورگول‌دین و (احتمالا) پوروس از افل دوات در مرز موردور، و بقیه از کوهستان سفید سرچشمه می‌گیرند.

نقاط عبور

جادهٔ جنگل قدیمی که از گذرگاه مرتفع به سیاه‌بیشه می آمد، در جنگل قدیمی، از آندوین عبور می کرد. در گذشته، زمانی که الندیل به جنگ با سائورون می‌رفت، بر روی این نقطه پلی وجود داشت، اما در اواخر دوران سوم این پل نابود شده بود. تنها پل دیگر بر روی آندوین در اوزگیلیات بود، اما آن هم در اواخر دوران سوم در حمله نیروهای سائورون نابود شد.

جزایر

جزایر اصلی در این رودخانه، کایر آندروس در مرزهای ایتیلین و تول براندیر در نِن هیتوئل می باشند. در شمال نیز کاروک، صخره‌ای که عقاب‌ها تورین و گروهش را روی آن نهادند، قرار داشت. یک جزیره کوچک دیگر هم بین لوتلورین و پارت گالن بود که یاران حلقه روی آن استراحت کردند.

اقامتگاه‌ها

هنگام راهپیمایی الف‌ها در روزگار درخت‌ها، ناندور با دیدن اتفاعات کوهستان مه‌آلود، از دیگر الف‌ها جدا شدند و در نزدیکی آندوین سکنا گزیدند. عده‌ای از آن‌ها بعدا ناندور را ترک کرده و به الف‌های سبز اوسیریاند معروف شدند، اما دیگران تا زمان جنگ حلقه ماندند و بعضی از پناهندگان بلریاند (در پایان دوران اول) و اره‌گیون (در دوران دوم) نیز به آنان ملحق شدند.

اقامتگاه‌های دیگر اطراف آندوین در دوران سوم شامل فرامزبورگ شهر ائوتئودها، روسگوبل، تالار‌های بئورن و اقامتگاه‌های هابیت‌های استور در نزدیکی میدان‌های گلادن، می‌شد. ایسیلدور در میدان‌های گلادن در شمال آندوین جان باخت و حلقه گم شد؛ و در همان‌جا بود که دو هزار سال بعد، ده‌آگول حلقه را یافت و اسمه‌آگول آن را برای خودش برداشت.

آندوین با ورود به گاندور از کنار اوزگیلیات و میناس تی‌ریت، و پلاگیر در نزدیکی دریا می گذشت. بعد از سقوط اوزگیلیان، آندوین به عنوان مرز شرقی گاندور به حساب می آمد.

منابع